සූරා තාහා — ආයාත් 89

වචන අර්ථ:

• أَفَلَا يَرَوْنَ – ඔවුන් බලා නොදකින්නේද? (ඔවුන් නොදකිනවාද?)
• يَرْجِعُ إِلَيْهِمْ قَوْلًا – ඔවුන්ට ප්රතිචාර වශයෙන් කිසිදු වචනයක් ආපසු හරවා නොයවයි (එනම්, ඔවුන් සමඟ කතා නොකරයි).
• يَمْلِكُ – බලය ඇත්තේ නැත, හැකියාව නැත.
• ضَرًّا – හානියක් කිරීමට.
• نَفْعًا – ප්රයෝජනයක් ලබා දීමට.

අර්ථ විවරණය:

වසු පැටවා (ගොනු පැටවා) නමැති පිළිමයට නමස්කාර කළ ජනයා, එම පිළිමය ගැන මෙනෙහි නොකරන්නේද? එම වසු පැටවා ඔවුන් සමඟ කතා කරන්නේ නැත. ඔවුන් එයින් යම් ප්රශ්නයක් ඇසුවද, එය ඔවුන්ට පිළිතුරු දෙන්නේ නැත. එය කිසිදු වචනයක් ඔවුන් වෙත ආපසු හරවා නොයවයි. එපමණක් නොව, එය ඔවුන්ගෙන් කිසිදු හානියක් වළක්වාලීමට හෝ ඔවුන්ට කිසිදු ප්රයෝජනයක් ගෙන ඒමට හෝ කිසිසේත් බලය නොදරයි. එය හුදෙක් ජීවයක් නැති, චලනයක් නැති, කිසිදු බලයක් නැති වස්තුවක් පමණි. එවැනි අසරණ වස්තුවක් තමන්ට හානියක් හෝ ප්රයෝජනයක් කිරීමට බලය නොමැති විට, එය දෙවියෙකු ලෙස කෙසේ ගත හැකිද? මෙය අතිශයින්ම අඥානකමකි. ඔවුන් තම මෝඩකම නිසා මෙම සරල කාරණය පවා නොදකිති.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. සැබෑ දෙවියන් විය යුත්තේ සර්වබලධාරී, සියල්ල අසන, සියල්ල දකින, තම නිර්මාණයන් සමඟ කතා කරන, ඔවුන්ගේ අවශ්යතා සපුරාලන සහ ඔවුන්ව ආරක්ෂා කරන අයෙකු විය යුතුය. එවැනි ගුණාංග ඇත්තේ අල්ලාහ්ට පමණි.
2. මනුෂ්‍යයා තම බුද්ධිය යොදාගෙන තමන් නමස්කාර කරන දෙය ගැන කල්පනා කළ යුතුය. ජීවයක් නැති, කතා කිරීමට හෝ උපකාර කිරීමට නොහැකි වස්තූන්ට නමස්කාර කිරීම මුළුමනින්ම අර්ථ විරහිත ක්‍රියාවකි.
3. අල්ලාහ් තම නිර්මාණයන්ට ඉමහත් කරුණාව දක්වයි. ඔහු ඔවුන්ගේ වැරදි පෙන්වා දීමට සහ ඔවුන්ව යහමඟට ගෙන ඒමට අවස්ථාව ලබා දෙයි. එබැවින් මනුෂ්‍යයා තම වැරදි වටහාගෙන අල්ලාහ් වෙත ආපසු හැරීම ඉතා වැදගත් වේ.
4. අල්ලාහ් හැර වෙන කිසිවෙකුට හානියක් හෝ ප්‍රයෝජනයක් කිරීමේ බලය නැත. එබැවින් අපගේ සියලු බලාපොරොත්තු, ඉල්ලීම් සහ යැපීම් තැබිය යුත්තේ එකම දෙවියන් වන අල්ලාහ් කෙරෙහි පමණි.