Surah Al-Anbiya — Aya 27

Ma’anonin Kalmomi:

• لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ: Ba su gabãta Allah da magana ba, wato ba su faɗin wani abu sai bayan Allah ya umarce su.
• وَهُم بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ: Su kuma suna aiki da umurnin Allah kawai, ba sa ƙetare shi.

Fassarar Aya:

Wannan aya tana magana ne a kan mala’iku, waɗanda masu shirka suka ce Allah ya ɗauki ’ya’ya mata (inna Allah ya tsira daga haka). Allah ya bayyana cewa mala’iku ba su ne ’ya’yan Allah ba, a’a su bayi ne da Allah ya girmama su kuma ya zaɓe su, suna da matsayi mai girma a wurinsa. Suna cikin ɗa’a mai kyau, ba su faɗin magana sai da umurnin Ubangijinsu, kuma ba su yin wani aiki sai bayan ya ba su izini. Ba su gabãtar da Allah da magana ba, kuma ba su saba wa umurninsa ba, amma suna bin umurninsa a cikin kome. Wannan yana nuna cewa mala’iku ba su da ikon yin wani abu da kansu, sai dai suna tsaya a kan abin da Allah ya umarce su, ba su ƙetare shi ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Nuna girman Allah da tsarkinsa daga duk wani abin da bai dace da shi ba, kamar ɗaukar ’ya’ya.
2. Mala’iku bayi ne na Allah, ba su da ikon yin magana ko aiki sai da iznin Allah, wanda ke nuna cewa ba su cancanci a bauta musu ba.
3. Ƙarfafa imani da cewa dukkan halittu suna ƙarƙashin umurnin Allah, kuma babu wanda ya ƙetare umurninsa.
4. Nuna kyakkyawan hali na ɗa’a da biyayya, wanda ya kamata mu koya daga mala’iku, domin su ma suna yin aiki da umurnin Allah ba tare da jinkiri ba.
5. Wa’azin gargaɗi ga masu shirka da su tuba daga maganarsu ta ƙarya, domin Allah ba shi da abokin tarayya ko ’ya’ya.