Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 77

Macnaha Erayada:

• نَصَرْنَاهُ: waan ka korinay oo ka badbaadinay.
• قَوْمِ سَوْءٍ: dad xun oo sharkeed iyo fasaad ku dheehan yahay.
• فَأَغْرَقْنَاهُمْ أَجْمَعِينَ: markaas dhammaantood waxaan maanshaynay biyo (daadka).

Tafsiirka:

Allah (Subxaanahu watacaalaa) wuxuu sheegayaa inuu gargaaray Nabigiisii Luud (c.s.) oo ka badbaadiyay sharkii iyo dhibkii qoomkiisii xun, kuwaas oo beeniyay aayaadkiisa Allaha oo caddaynaysay runta nabiga. Waxay ahaayeen dad xun oo ku dheehan yahay fasaad iyo shar, oo ah dad beeniyay xaqa oo ku dhex milmay xumaanta. Sidaas darteed Allah wuxuu ku ciqaabay inuu maansheeyo dhammaantood biyaha daadka, si aan midkoodna looga badbaadin. Sababta halaagoodu wuxuu ahaa isku darka laba arrimood: beeninta xaqa iyo ku dhegganaanshaha sharka, oo haddii ay isku yimaadaan qoom, Allah wuxuu halaagaa.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayadda:

1. Gargaarka Allah wuxuu ku yimaadaa addoomihiisa runta ah marka ay la kulmaan dhibaatooyin, haddii ay ku samraan oo ay isku halleeyaan Eebbe.
2. Beeninta aayaadka Allaha iyo ku dhegganaanshaha xumaantu waa sababaha ugu weyn ee halaagga ummadaha.
3. Ciqaabta Allah way ku timid qoomkan oo dhan, taasoo muujinaysa in ciqaabtu ay ku dhacdo dadka xun oo dhan, haddii ay ku siman yihiin xumaanta.
4. Nolosha adduunyo waa imtixaan, qofkii runta beeya oo fasaad ku faafa, wuxuu heli doonaa ciqaab Eebbe, adduun iyo aakhiraba.
5. Badbaadada nabiyada iyo kuwa runta ah waxay ku tahay gargaarka Ilaahay, kaas oo imanaya marka ugu habboon, xataa marka ay u muuqato in dhibku uu ka badanyahay.