සූරා අල්-හජ් — ආයාත් 24

වචනවල අර්ථ:

* وَهُدُوا – ඔවුන් මඟ පෙන්වනු ලැබූහ.

* الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلි – යහපත් වචනයට (එනම්, අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැති බවට සාක්ෂි දැරීම, අල්ලාහ්ගේ ප්රශංසාව හා ගුණගායනය වැනි දේවලට).

* صِرَاطِ الْحَمِيدِ – ප්රශංසා ලාභී (අල්ලාහ්) ගේ මාර්ගයට. එනම්, ජන්නය (ස්වර්ගය) කරා ළඟා කරවන ඉස්ලාම් දහමේ මාර්ගයයි. الْحَمِيدِ යනු තම සියලු ක්රියාවන්හිදී ප්රශංසා කරනු ලබන අල්ලාහ්ය.

පැහැදිලි කිරීම (තාෆ්සීර්):

මෙම උතුම් වාක්යයෙන් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, සැබෑ ඇදහිලිවන්තයන් වන ඔවුන්, මෙලොවදී යහපත් වචනය වෙත මඟ පෙන්වනු ලැබූ බවයි. එනම්, “ලා ඉලාහ ඉල්ලල්ලාහ්” (අල්ලාහ් හැර වෙනත් දෙවියෙකු නොමැත) යන ඒකදේවවාදී වචනය, අල්ලාහ්ගේ විශාලත්වය ප්රකාශ කරන තක්බීර් (අල්ලාහු අක්බර්) සහ ඔහුට ප්රශංසා කිරීම (තහ්මීද්) වැනි යහපත් වචනවලට ඔවුන් මඟ පෙන්වනු ලැබූහ. තවද, ඔවුන් මෙලොවදීම ප්රශංසා ලාභී වූ අල්ලාහ්ගේ මාර්ගය වන ඉස්ලාම් දහම කරා ද මඟ පෙන්වනු ලැබූහ. එම මාර්ගයම ඔවුන්ව පරලොවදී ජන්නය (ස්වර්ගය) කරා ළඟා කරවයි. ඔවුන් පරලොවට පැමිණි විට ද, ඔවුන්ගේ යහපත් අවසානය නිසා අල්ලාහ්ට ප්රශංසා කිරීමට ඔවුන් මඟ පෙන්වනු ලබන්නේ, මෙලොවදී ඔවුන් යහපත් වචන හා යහපත් මාර්ගය අනුගමනය කිරීමේ ප්රතිඵලයක් වශයෙනි.

උපදේශන (ෆාඉදා):

* අල්ලාහ් තම ගැතියන්ට මඟ පෙන්වීම ඉමහත් භාග්යයකි. යහපත් වචනය හා යහපත් මාර්ගය අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීමෙන්ම ලැබේ.

* යහපත් වචනය (තෞහීද්, ප්රශංසාව) පුද්ගලයාගේ දිවෙන් පමණක් නොව, හදවතින්ම පැමිණිය යුතු අතර, එය ජීවිතයේ සෑම අංශයකටම බලපෑම් කළ යුතුය.

* ඉස්ලාම් දහම යනු ප්රශංසා ලාභී අල්ලාහ්ගේ මාර්ගයයි. මෙම මාර්ගය අනුගමනය කරන තැනැත්තා මෙලොවදී සාමය හා සතුට ලබන අතර, පරලොවදී සදාකාලික සැපතට පත්වේ.

* අල්ලාහ්ගේ ප්රශංසාව හා කෘතඥතාව පුද කිරීමට පුරුදුවීම, යහපත් අවසානයකට හේතුවක් වේ. මන්ද, යහපත් වචනය හා යහපත් ක්රියාව අල්ලාහ්ගේ ත්යාගයට හේතු වේ.

* මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, අපගේ කතාව යහපත් කර ගැනීමටත්, අසභ්ය හා නිෂ්ඵල වචනවලින් වැළකී සිටීමටත්, අල්ලාහ්ව සිහි කිරීමේදී සැමවිටම යහපත් වචන භාවිතා කිරීමටත්ය.