سوره مؤمنون — آیه 26

معانی کلمات:

• «انصُرنی»: مرا یاری کن و پیروز گردان.
• «بِما کَذَّبُون»: به سبب اینکه مرا دروغگو شمردند و پیام تو را نپذیرفتند.

تفسیر آیه:

حضرت نوح علیهالسلام پس از آنکه سالیان دراز قوم خود را به توحید و یکتاپرستی دعوت کرد و آنان نه تنها ایمان نیاوردند، بلکه او را تکذیب کردند و بر عناد و سرکشی خود افزودند، از پذیرش ایمان آنان ناامید شد. در این هنگام دست به دعا برداشت و عرضه داشت: «پروردگارا! مرا در برابر این قوم که مرا دروغگو خواندند و رسالتم را انکار کردند، یاری فرما و بر آنان پیروز گردان.» این درخواست، نه از سرِ کینه یا انتقام شخصی، بلکه بهعنوان پیامبری که از هدایت قومش مأیوس شده و میداند که جز عذاب الهی، هیچ چیز نمیتواند این قوم سرکش را از گمراهی بازدارد، بیان شد. او از خداوند خواست که به سبب تکذیب آنان، او را یاری کرده و انتقام او را از این قوم بگیرد.

فواید و پیامهای آیه:

1. یاری خداوند برای پیامبران و بندگان صالحش قطعی است: وقتی پیامبری در راه دعوت به حق، سختیها و آزارها را تحمل کند و از خداوند یاری بخواهد، خداوند هرگز او را تنها نمیگذارد و نصرت خود را شامل حال او میکند.
2. ناامیدی از هدایت افرادِ لجوج، پس از اتمام حجت، امری پسندیده است: دعوتگران به سوی خدا باید تا آنجا که ممکن است تلاش کنند، اما اگر گروهی با وجود دلایل روشن، بر تکذیب و عناد اصرار ورزیدند، دیگر جایی برای افسوس و ناامیدی نیست و باید کار را به خداوند واگذار کرد.
3. دعا سلاح مؤمن است: در سختترین لحظات، مؤمن باید به درگاه خداوند پناه ببرد و از او یاری بطلبد، چنانکه نوح پیامبر چنین کرد.
4. عاقبت تکذیبکنندگان حق، نابودی و خواری است: این آیه هشدار میدهد که کسانی که پیامبران الهی را تکذیب میکنند، سرانجام گرفتار عذاب و خشم خداوند خواهند شد و هیچ قدرتی نمیتواند آنان را از این عذاب نجات دهد.