Surah Al-Mu'minun — Aya 26

Ma'anar Kalmomi:

• Rabbi: Ya Ubangijina.
• Unṣurnī: Ka taimake ni, ka ba ni nasara.
• Bimā kadhdhabūn: Saboda ƙaryatawar da suka yi mini.

Tafsirin Aya:

Bayan annabi Nuhu ya yi tsawon lokaci yana kiran mutanensa zuwa ga addinin Allah, kuma suka ci gaba da ƙaryata shi da yin rashin biyayya, sai ya ji yanke kauna daga imaninsu. A lokacin ne ya kira Ubangijinsa yana cewa: "Ya Ubangijina! Ka taimake ni kuma ka ba ni nasara a kansu, ta hanyar halaka su, saboda ƙaryatawar da suka yi mini game da saƙonka da na isar musu." Wannan roƙon nasa ya kasance bayan ya yi iyakacin ƙoƙari wajen shiryar da su, amma suka ƙi, don haka ya nemi taimakon Allah a kansu.

Fa'idodin Darasi:

1. Neman taimako daga Allah a lokacin wahala da tsanani yana daga kyawawan halayen annabawa, kuma yana nuna cewa dukkan al'amura suna hannun Allah ne kawai.
2. Annabi Nuhu ya yi hakuri mai tsayi da mutanensa, kuma bai yi sauri ba wajen neman azaba a kansu, har sai da ya yanke kauna daga imaninsu. Wannan yana koya mana hakuri da juriya a kan hanyar da'awa.
3. Ƙaryata manzannin Allah abu ne mai girman zunubi, wanda yake jawo fushin Allah da azabarsa, kamar yadda ya faru da mutanen Nuhu.
4. Imani da cewa Allah yana ji da amsa kiran bayinsa, musamman lokacin wahala, yana ƙarfafa zuciyar mumini da kuma neman taimakonsa a kowane hali.