Surah Al-Mu'minun — Aya 34

Ma’anonin Kalmomin:

• وَلَئِنْ: Da gaske idan.
• أَطَعْتُم: Kun bi (umurninsa).
• بَشَرًا مِثْلَكُمْ: Mutum kamarku, ba mala’ika ba.
• لَخَاسِرُونَ: Haƙiƙa, ku masu hasara ne (a cikin addininku da dukiyarku).

Fassarar Ayar:

Wannan ayar tana nanata maganar da shugabannin kafirai suka yi wa mutanensu game da annabi Hudu (A.S.), inda suke cewa: “Idan kun bi mutum ɗaya kamarku, wato ba shi da wani fifiko a jikin ku, kuma ba shi da wata mu’ujiza ta jiki da za ta bambanta shi da ku, to lalle ne ku zama masu hasara. Domin kuwa kuna barin gumakanku da kuka saba bauta musu, kuma kuna bin wanda ba shi da wata daraja a kanku, don haka ba za ku sami wani amfani daga bin sa ba. Kuma hasararku za ta bayyana a duniya da Lahira, domin kun ƙasƙantar da kanku ga wani ɗan’adam kamarku, alhali kuwa kuna da manyan gumaka waɗanda kuke girmamawa.” Wannan magana ce ta sukar da suke yi wa annabi, amma ba su san cewa shi manzon Allah ne ba, kuma Allah ya zaɓe shi don ya shiryar da su, ba don neman dukiya ko shahara ba.

Fa’idodin Darasi:

1. Kafirai suna amfani da kamanceceniyar ɗan’adam don ƙin yarda da annabawa, amma wannan ba hujja ba ce, domin Allah ya aiko manzanni daga cikin mutane don su iya fahimtar juna da koyar da su addini.
2. Hasarar gaskiya ita ce barin gaskiya da bin ƙarya, ba kuwa ƙasƙantar da kai ga wani ɗan’adam ba, domin annabawa suna da daraja ta ruhaniya daga Allah.
3. Ayar tana ƙarfafa mu mu bi waɗanda suke kira zuwa ga Allah da hikima, ko da sun kasance mutane kamarmu, kuma mu guji raina su saboda jikinsu na ɗan’adam.
4. Tana tunatar da mu cewa girman kai da son rai na iya sa mutum ya ƙi gaskiya, don haka ya kamata mu kasance masu tawali’u wajen karɓar shiriya daga kowane wuri da ya dace.
5. A cikin wannan akwai ƙarfafawa ga masu wa’azi da masu kira zuwa ga Allah, kada su ji tsoron sukar da mutane ke yi musu, domin su suna bin tafarkin annabawa.