Sura Al-Muminun — Werset 83

Wyjaśnienie słów:

• Asātīr (أساطير) – liczba mnoga od *ustūrah* (أُسطورة), czyli bajki, mity, opowieści zmyślone, legendy dawnych ludów.
• Al-awwalīn (الأولين) – dawni, poprzedni, przodkowie, starożytne narody.

Interpretacja wersetu:

Ten werset ukazuje słowa niewiernych z Mekki, skierowane do Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha). Mówili oni: „Zaprawdę, obiecywano nam – nam samym i naszym ojcom – to zmartwychwstanie i życie po śmierci już wcześniej, za czasów naszych przodków. Głoszono to samo, co ty głosisz, lecz nigdy nie zobaczyliśmy tego na własne oczy. To wszystko to tylko mity i wymysły dawnych pokoleń, które przekazywali sobie z pokolenia na pokolenie, a ty powtarzasz ich bajki.”

Ich słowa były wyrazem pychy, uprzedzenia i odrzucenia prawdy, bez jakichkolwiek dowodów. Twierdzili, że wiara w zmartwychwstanie jest niemożliwa, bo nie widzieli jej wcześniej. Zapomnieli jednak, że Bóg, który stworzył ich po raz pierwszy, ma moc stworzyć ich ponownie. Ich argument opierał się wyłącznie na niewiedzy i naśladownictwie przodków, a nie na rozumie czy dowodach.

Korzyści płynące z tego wersetu:

1. Ostrzeżenie przed ślepym naśladownictwem – Człowiek nie powinien odrzucać prawdy tylko dlatego, że jego przodkowie jej nie przyjęli. Prawda pozostaje prawdą, nawet jeśli nikt jej wcześniej nie uznał.
2. Dowód na moc Boga – Skoro Bóg stworzył człowieka z niczego, to tym bardziej może go wskrzesić po śmierci. Odrodzenie nie jest dla Niego trudniejsze niż pierwsze stworzenie.
3. Cierpliwość Proroka i wytrwałość w głoszeniu – Mimo drwin i oskarżeń o powtarzanie „bajek dawnych ludów”, Prorok nie zniechęcał się, lecz nadal przekazywał przesłanie. To uczy nas, byśmy w obliczu krytyki pozostawali wierni swoim wartościom.
4. Odrzucenie prawdy z powodu uprzedzeń – Niewierni nie mieli żadnych dowodów na fałszywość nauk Proroka, a jedynie powtarzali słowa swoich przodków. To pokazuje, że uprzedzenie i duma mogą zaślepić człowieka bardziej niż jakikolwiek brak wiedzy.
5. Zachęta do refleksji nad stworzeniem – Werset ten skłania do myślenia o cudzie stworzenia i o tym, że Ten, który dał życie, ma władzę je przywrócić. To umacnia wiarę w sercu muzułmanina i napełnia go nadzieją na życie wieczne.