Suurah Al-Furqaan — Aayad 5

Macnaha Erayada:

• أساطير الأولين: Waa sheekooyinkii dadkii hore, warkoodii iyo wixii ay qoreen oo been iyo baadil ah.
• اكتتبها: Waa uu qortay ama u qoray, waa uu ka koobiyaystay.
• تملى عليه: Waa lagu akhriyaa oo lagu celceliyaa.
• بكرة وأصيلا: Waa subax iyo galab, ama aroortii iyo fiidkii.

Tafsiirka:

Kani waa hadalkii mushrikiinta iyo gaaladii beenta sheegayay, waxayna ku doodeen Quraanka oo ah kitaabka xaqa ah inuu yahay sheekooyinkii dadkii hore ee la qoray, waxayna sheegeen in Nabiga ﷺ uu ka koobiyaystay buugaagtii hore, isagoo qof uu u qoray, markaas Quraanku wuxuu ahaa mid lagu akhriyo isaga subax iyo galabba. Waxay doonayeen inay ku beeniyaan Quraanka iyo inay dadka ka fogeeyaan, iyagoo ugu andacoonaya inaanu ahayn waxyi Eebe ku soo dejiyay, balse waa wax la soo xaday oo laga soo qoray kuwii hore.

Laakin Eebe wuxuu ku jawaabay hadalkooda oo dhan, wuxuuna ku caddeeyay in Quraanku yahay hadal Eebe oo cajiib ah, oo ayna awoodin inay keenaan isagoo kale, inkastoo ay isugu tagaan dadka iyo jinnigaba. Sidaa darteed, hadalkoodu waa been abuurasho iyo doogsi, waxayna ku ogaan doonaan cawaaqibka xun ee beenintooda.

Faa'iidooyin laga qaado Aayadda:

1. Quraanku waa kitaab Eebe oo xaq ah, kuma iman been bannaan, waa waxa Eebe soo waxyooday, sidaa darteed waa inaan ku dhaganno oon ku camal falno.
2. Been abuurashada iyo ku andacoonka wax aan jirin waa caado ay leeyihiin kuwa xaqa diida, laakiin xaqu waa istaagaa oo beenku waa tago.
3. Nabiga ﷺ waa uu ahaa mid aan wax qorin, taas oo caddaynaysa in Quraanku yahay mucjiso Eebe, ma aha wax uu ka soo qortay buugaag.
4. Quraanku waa ilaalinta Eebe, waxaa ka faa'iidaysta qofkii ku dhagma, wuxuuna u horseedaa jidka toosan ee farxadda iyo nabadgelyada.