سورت شعراء — آیت 116

د معناويو بيان:

• لَئِن لَّمْ تَنتَهِ: که چېرې ته خپله خبره او دعوت پرې نه ږدې.
• لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ: ته به خامخا د هغو کسانو له ډلې شې چې په ډبرو ویشتل کېږي (یعنې وژل کېږي).

د آیت تفسیر:

کله چې حضرت نوح علیه السلام خپل قوم ته د توحید او د الله تعالی د عبادت بلنه ورکړه، او دوی یې د بت پرستۍ او نافرمانۍ څخه منع کړل، نو قوم یې له بحث او جنجال څخه ناهیلی شو او د تهدید او ډار لوري ته یې مخ کړ. دوی ورته وویل: "ای نوحه! که چېرې ته له خپلې دغې بلنې او دعوت څخه لاس ونه اخلې، نو خامخا به ته په ډبرو وویشتل شې او وبه وژل شې." دوی غوښتل چې په دې سخت تهدید سره د نوح علیه السلام دعوت ودروي او هغه له خپل هدف څخه وګرځوي. خو نوح علیه السلام د الله تعالی په امر ثابت قدم پاتې شو او د دوی تهدیدونو ته یې پام ونه کړ.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• د حق او دین د بلنې په لاره کې باید له ستونزو او تهدیدونو څخه ونه وېرېږو، ځکه چې د الله تعالی ملاتړ د ټولو تهدیدونو څخه غوره دی.
• کافرانو او مخالفینو تل د پیغمبرانو او د حق غوښتونکو د ډارولو هڅه کړې ده، خو د الله په مرسته دوی بریالي شوي دي.
• دا آیت مومنانو ته صبر او استقامت ور زده کوي چې د دښمنانو له ګواښونو سره سره باید په خپل ایمان او دعوت کې کلک ولاړ وي.
• د پیغمبرانو قیصې د مومنانو لپاره د قوت او هڅونې سرچینه ده، چې په سختو حالاتو کې هم له الله تعالی څخه هیله پرې نه کړي.