Surah Ash-Shu'ara — Aya 116

Ma’anonin Kalmomi:

• لَئِن لَّمْ تَنتَهِ: Lallai idan ba ka daina ba (daga kiran ka da wa’azin ka).
• مِنَ الْمَرْجُومِينَ: Daga waɗanda ake kashewa ta hanyar jifa da duwatsu, ko kuma waɗanda ake zagin su da munanan kalmomi.

Fassarar Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah ya ba mu labarin yadda mutanen Annabi Nuhu suka mayar da martani ga kiran nasu na gaskiya. Bayan sun kasa samun hujja da za su yi amfani da ita don karyata shi, sai suka koma ga barazana da tsoratarwa. Suka ce masa: "Ya Nuhu! Idan ba ka daina abin da kake kira mu gare shi ba, to lalle za a kashe ka ta hanyar jifa da duwatsu, kuma za ka kasance daga cikin waɗanda aka wulakanta kuma aka kore su." Wannan magana ce ta nuna tsananin taurin kai da girman kai da suka kai, inda suka zaɓi hanyar ƙarfi da barazana maimakon su saurara da tunani a kan abin da yake kira su zuwa gare shi na tauhidi da kyawawan ɗabi’u.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa hanyar masu ɓarna a kowane zamani ɗaya ce — idan suka kasa karyata gaskiya da hujja, sai su koma ga barazana da tsoratarwa. Amma masu imani ba sa jin tsoron irin wannan, domin sun dogara ga Allah.
2. Nuhu (A.S.) ya kasance abin koyi ga dukkan masu da’awa — ya dage a kan hakkinsa na kiran mutane zuwa ga Allah duk da tsananin barazanar da suka yi masa, kuma bai yarda ya daina ba.
3. Wannan yana koya mana cewa wa’azin gaskiya yana buƙatar haƙuri da tsayin daka, kuma kada mu bar tsorace ko barazana su hana mu yin aikin da Allah ya umarce mu da shi.
4. A cikin wannan akwai kuma tabbatar da cewa Allah yana taimakon manzanninSa da muminai, kuma duk wani makirci na mafari zai koma a kan kansa, kamar yadda ya faru da mutanen Nuhu inda suka nutse a cikin ruwa.