ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 153

ความหมายของคำศัพท์ที่ต้องอธิบาย:

• อัล-มุสะฮ์ฮะรีน (الْمُسَحَّرِينَ): หมายถึง ผู้ที่ถูกเวทมนตร์หลายครั้ง จนกระทั่งเวทมนตร์นั้นครอบงำสติปัญญาของเขา ทำให้เขาไม่สามารถคิดหรือพูดได้อย่างปกติ

การตีความหมายของอายะฮ์:

ชาวซะมูดได้กล่าวแก่ท่านนบีศอและฮ์ (อะลัยฮิสสลาม) ว่า “แท้จริงท่านมิได้เป็นอื่นใดนอกจากเป็นผู้ที่ถูกเวทมนตร์อย่างหนัก จนเวทมนตร์นั้นได้ครอบงำสติปัญญาของท่าน ทำให้ท่านพูดสิ่งที่ผิดปกติไปจากเดิม ท่านก็เป็นเพียงมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับพวกเรา มิได้มีความประเสริฐเหนือกว่าพวกเราแต่อย่างใด แล้วเหตุใดท่านจึงอ้างว่าตนเป็นศาสนทูตที่พระเจ้าทรงเลือกสรร? หากท่านเป็นผู้สัตย์จริงในการอ้างเช่นนั้น จงนำหลักฐานอันชัดเจนมาแสดงแก่พวกเรา เพื่อพิสูจน์ว่าพระเจ้าได้ทรงส่งท่านมายังพวกเราจริง”

บทเรียนและข้อคิดที่ได้จากอายะฮ์:

1. การกล่าวหาโดยปราศจากหลักฐานเป็นอุบายของบรรดาผู้ปฏิเสธเสมอมา พวกเขามักใช้ข้อกล่าวหาที่ไม่มีมูลความจริงเพื่อบ่อนทำลายความน่าเชื่อถือของบรรดาศาสนทูต
2. ความอดทนของบรรดาศาสนทูตต่อการถูกกล่าวหาอย่างไม่เป็นธรรม เป็นแบบอย่างอันงดงามสำหรับผู้ศรัทธาในการเผชิญกับอุปสรรคในการเรียกร้องสู่ความดี
3. การที่พวกเขากล่าวหาท่านนบีศอและฮ์ว่าเป็นผู้ถูกเวทมนตร์ แสดงให้เห็นว่าพวกเขาไม่สามารถโต้แย้งสาระสำคัญของคำเรียกร้องได้ จึงต้องหันไปโจมตีตัวบุคคลแทน ซึ่งเป็นวิธีการที่ผิดและไม่เป็นธรรม
4. อายะฮ์นี้สอนให้เรารู้ว่า เส้นทางแห่งการเรียกร้องสู่อัลลอฮ์นั้นย่อมต้องพบกับการต่อต้านและการกล่าวหา แต่ผู้ศรัทธาที่แท้จริงจะไม่หวั่นไหวต่อคำกล่าวหาเหล่านั้น หากเขามั่นใจในความจริงที่ตนยึดถือ