Surat Asy-Syu'ara — Ayat 161

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• إِذْ : nalika, yaiku wektu.
• أَخُوهُمْ : sedulure (ing kene tegese sedulur ing nasab/turunan, dudu sedulur kandhung, nanging isih siji bangsa lan siji katurunan).
• لُوطٌ : Nabi Lut 'alaihissalam.
• أَلَا : tembung kanggo nggugah supaya nggatekake, tegese "apa ora".
• تَتَّقُونَ : padha wedi lan ngati-ati marang Allah, ninggalake barang kang dilarang lan nindakake barang kang didhawuhake.

2) Katrangan surasane ayat:

Ing ayat iki, Allah nyritakake babagan Nabi Lut 'alaihissalam nalika dheweke ngandhani kaumé. Nabi Lut iku isih sedulur ing nasab karo kaumé, mula dheweke ngandhani kanthi tresna lan welas asih, ora kanthi memungsuhan. Dheweke ngajak kaumé supaya padha wedi marang Allah lan ninggalake laku syirik, yaiku nyembah saliyané Allah. Nabi Lut uga ngandhani yèn dheweke iku utusan Allah kang dipercaya, mula kudu dituruti lan ora dipaido. Dheweke ora njaluk upah utawa imbalan apa-apa saka dakwahé, amarga pahalané mung saka Allah, Pangeraning jagad kabeh. Dadi ayat iki isiné pangajak supaya manut marang rasul lan wedi marang siksa Allah.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Dakwah kang becik iku dilakoni kanthi rasa tresna lan kekancan, kaya Nabi Lut kang ngajak kaumé kanthi sebutan "sedulur".
• Taqwa marang Allah iku dadi dhasaré wong urip, yaiku ninggalake syirik lan manut marang dhawuhé.
• Para rasul iku dipercaya kanggo nyampekake wahyu, mula kudu dituruti lan diajèni.
• Wong kang dakwah kanthi ikhlas ora njaluk imbalan saka manungsa, amarga mung ngarep-arep pahala saka Allah.
• Ayat iki ngélingake marang kita supaya tansah ngati-ati lan wedi marang Allah, sarta gelem nampa pituduh saka para utusané.