Surja Esh-Shu'ara — Ajet 167

Kuptimet e fjalëve:

• لَئِن لَّمْ تَنتَهِ: Nëse nuk pushon (nga këshillimi dhe ndalimi).
• مِنَ الْمُخْرَجِينَ: Nga ata që dëbohen nga vendi.

Tefsiri i Ajetit:

Kur populli i Lutit pa se ai nuk po ndalonte së këshilluari dhe së kritikuari veprat e tyre të shëmtuara, ata iu përgjigjën me kërcënim të ashpër, duke i thënë: "O Lut, nëse nuk pushon së ndaluri ne nga ky veprim (marrëdhëniet me meshkujt) dhe nuk ndalon së sharët e qortuari për këtë gjë, atëherë me siguri do të jesh prej atyre që dëbohen nga qyteti ynë." Ata e kërcënuan atë me dëbim nga vendi i tyre, sepse nuk mund ta duronin më këshillën e tij dhe nuk donin ta ndryshonin sjelljen e tyre të shëmtuar. Ky ishte një kërcënim i rëndë, sepse dëbimi nga vendlindja ishte ndëshkimi më i madh që mund t'i bënin atij në atë kohë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Qëndrueshmëria e pejgamberëve: Ky ajet tregon se pejgamberët e Allahut përballen me kërcënime dhe vështirësi të mëdha në rrugën e thirrjes së tyre, por ata nuk tërhiqen nga misioni i tyre.
2. Durimi ndaj kundërshtimeve: Mësojmë se kur bëjmë thirrje për të mirë dhe ndalojmë nga e keqja, duhet të jemi të durueshëm edhe kur hasim kundërshtime dhe kërcënime.
3. Vlera e këshillës së sinqertë: Lut a.s. vazhdoi të këshillonte popullin e tij edhe pse e dinte se do të përballej me kërcënime, duke treguar se këshilla e sinqertë është më e rëndësishme se çdo interes personal.
4. Ndëshkimi i atyre që refuzojnë të vërtetën: Ata që kërcënojnë të dëbojnë thirrësit e së vërtetës, në fund pësojnë dënimin e Allahut, siç ndodhi me popullin e Lutit që u shkatërrua.