Аш-Шуара сүрәсе — Аять 167

Сүзләрнең мәгънәсе:

• لَئِن لَّمْ تَنتَهِ — әгәр син туктамасаң, ягъни безне шелтәләүдән, безгә каршы килүдән баш тартмасаң.
• مِنَ الْمُخْرَجِينَ — куып чыгарылучылардан булырсың, ягъни без сине үзебезнең авылдан сөрәбез.

Аять тәфсире:

Лут пәйгамбәрнең кавеме, аның үзләренә иман китерүчеләрне туры юлга өндәвеннән һәм явыз эшләреннән — ир-атларга якынлашудан — тыелуыннан ачуланып, аңа куркыныч янаганнар. Алар аңа әйткәннәр: "И Лут! Әгәр син безнең бу эшебезне шелтәләүдән һәм безне мондый эшләрдән тыелуга чакырудан туктамасаң, без сине, әлбәттә, үзебезнең шәһәребездән куып чыгарырбыз. Син безнең арабызда яшәргә лаек түгел, без синең сүзләреңә түзәргә теләмибез". Алар бу сүзләре белән аңа үзләренең каты мөнәсәбәтен һәм аның дәгъватыннан баш тартуларын белдергәннәр. Ләкин бу куркытулар Лут пәйгамбәрне туры юлдан чигендермәгән, чөнки ул Аллаһының рөхсәтен көткән һәм аларның явызлыклары өчен җәза киләчәгенә ышанган.

Аятьтән алынган файдалар:

• Пәйгамбәрләргә һәм аларга ияргән мөэминнәргә каршы явызларның куркытулары һәм куып чыгару янаулары — иске гореф-гадәт. Бу мөэминнәрне ныгыта: аларга каршы килүчеләрнең ачуы аларның хаклыгын күрсәтә.
• Хакны әйтүче кеше, хәтта куып чыгару яки башка җәза белән куркытсалар да, үз эшендә нык торырга тиеш. Лут пәйгамбәрнең сабырлыгы безгә үрнәк.
• Явызлык белән көрәшүчеләргә Аллаһының ярдәме һәрвакыт якын, һәм аларның дошманнары, никадәр генә көчле булсалар да, ахырда җиңеләчәкләр. Бу мөэминнәргә өмет бирә һәм аларны тәүбәгә, изгелеккә дәшә.