Sure Şuarâ — Ayet 167

Kelime Anlamları:

• Tentehi: Vazgeçmek, son vermek, bu işten caymak.
• Muhracîn: Yurdundan çıkarılanlar, sürgün edilenler, kovulanlar.

Tefsir:

Lut kavmi, Hz. Lut'un (a.s.) onları bu büyük günahtan sakındırmasına, bu iğrenç fiili onlara yasaklamasına ve bu davranışlarını çirkin görmesine karşılık, ona karşı son derece saygısız ve tehditkâr bir üslupla şöyle dediler: "Ey Lut! Eğer bu yaptıklarımızı yasaklamaktan ve bizi bu işten vazgeçirmeye çalışmaktan vazgeçmezsen, kesinlikle yurdumuzdan kovulanlardan, sürgün edilenlerden olacaksın!"

Onlar, hakikati haykıran bir peygamberi susturmak için ellerindeki tek silahın tehdit ve zorbalık olduğunu sanıyorlardı. Oysa onların bu tehdidi, Hz. Lut'un (a.s.) azmini asla kıramadı. Çünkü peygamberler, Allah'ın dinini tebliğ ederken hiçbir korkuya kapılmazlar; onların gayesi yalnızca Rablerinin rızasıdır.

Bu kıssada bizim için büyük bir ders vardır: Hak ve adalet üzere olan bir mümin, ne kadar büyük tehditlerle karşılaşırsa karşılaşsın, Allah'ın emrini tebliğ etmekten ve iyiliği emredip kötülükten sakındırmaktan asla vazgeçmemelidir. Zira Allah'ın yardımı, sabredenlerle beraberdir. Bu ayet, zalimlerin tehditlerine boyun eğmeyen, dosdoğru bir imanla dimdik ayakta duran müminlerin, sonunda Allah'ın rahmetiyle mükâfatlandırılacağını müjdeler. Unutmayalım ki, dünyada geçici olan her şey yok olur; kalıcı olan ise Allah'ın rızasıdır.