سورت شعراء — آیت 167

د معاني کلمو (معاني الكلمات):

• لَئِن لَّمْ تَنتَهِ: که چېرې ته خپله خبره پرې نه ږدې، یعنې له دې کاره چې موږ منع کوې، لاس ونه اخلې.
• مِنَ الْمُخْرَجِينَ: له هغو کسانو څخه به یې چې له دې ځایه وېستل کیږي، یعنې له خپل کلي او سیمې به شړل کیږې.

د آیت تفسیر (تفسير الآية):

د لوط علیه السلام قوم، کله چې د هغه له نصیحت او اصلاح څخه ناهیلی شول او د هغه پر ضد یې سخت غوسه ونیوله، نو هغه ته یې په ګواښونکې او تهدیدي لهجه وویل: «ای لوطه! که چېرې ته له دې خبرې او کاره لاس وانه خې، چې موږ د نارینه وو له فعل څخه منع کوې او پر موږ یې عیب نیسي، نو خامخا به ته له هغو کسانو څخه یې چې له دې ځایه به وځي او شړل کیږي.» دوی غوښتل چې په دې تهدید سره لوط علیه السلام خاموش کړي او له دې ځایه یې وشړي، ځکه چې د هغه دعوت او نصیحت د دوی په بدو کړنو باندې ګرانه تمام شوی و او د هغه موجودیت یې د خپل ځان لپاره زیانمن ګاڼه.

د آیت څخه ترلاسه شوې ګټې (فوائد):

1. د حق وینا او د بدۍ په مقابل کې د مقاومت لپاره باید له ګواښونو او تهدیدونو څخه ونه وېرېږو، ځکه چې انبیاء کرامو هم داسې ګواښونه زغمل او پر خپل دعوت یې ټینګ ولاړ وو.
2. د بدکاره او فاسد قوم عادت دا وي چې کله د دوی پر بدو کړنو نیوکه وشي، نو د حق ویونکي د شړلو او تبعیدولو هڅه کوي، خو دا کار د حق د ختمولو سبب نه کیږي.
3. دا آیت ښیي چې د بدۍ په وړاندې باید په ښکاره او روښانه توګه دریځ ونیول شي، که څه هم د دې سبب زموږ شړل یا زیان وي، ځکه چې د الله تعالی رضا د خلکو له رضایت څخه لوړه ده.
4. په دې آیت کې د لوط علیه السلام د صبر او استقامت درس دی، چې د خپل قوم له تهدیدونو سره سره یې د الله تعالی امر ته دوام ورکړ او بالاخره د الله تعالی عذاب د هغه د قوم پر سر راغی.