شعراء سۈرىسى — ئايەت 177

1. لۇغەتتىكى ئىزاھقا موھتاج سۆزلەر:

• «ئىز»: بۇ يەردە «ئەينى ۋاقىتتا»، «شۇ چاغدا» دېگەن مەنىدە.
• «شۇئەيب»: ئاللاھ تائالانىڭ پەيغەمبىرى، ئۇنىڭ ئىسمى.
• «ئەلا تەتتەقۇن»: «ئاللاھتىن قورقمامسىلەر؟» دېگەن مەنىدە، يەنى تەقۋادار بولۇپ، ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈش ۋە گۇناھلاردىن يېنىشماسسىلەر؟

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت شۇئەيب ئەلەيھىسسالامنىڭ ئۆز قەۋمىگە قىلغان دەۋىتىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار دەرەخلىك باغ-ئورمانلىق زېمىندا ياشايتتى، شۇڭا «ئەسھابۇل ئەيكە» دەپ ئاتالغان. ئۇلار ئاللاھ تائالانىڭ پەيغەمبىرى شۇئەيب ئەلەيھىسسالامنى ئىنكار قىلدى، شۇ ئارقىلىق بارلىق پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلغان بولدى. شۇئەيب ئەلەيھىسسالام ئۇلارغا: «ئاللاھتىن قورقمامسىلەر؟» دېدى. يەنى ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈش ۋە گۇناھ-مەئسىيەتلەردىن يېنىش ئارقىلىق ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇڭلار. مەن سىلەرگە ئاللاھ تەرىپىدىن پەيغەمبەر بولۇپ ئەۋەتىلدىم، سىلەرنى ھىدايەت قىلىش ئۈچۈن كەلدىم. ئاللاھ ماڭا ۋەھىي قىلغان ۋەزىپىنى قوغدايمەن. ئاللاھنىڭ ئازابىدىن قورقۇڭلار، مېنىڭ دەۋىتىمنى قوبۇل قىلىڭلار، توغرا يولغا يېتەكلىنىڭلار. مەن سىلەردىن ئىمانغا دەۋەت قىلغانلىقىم ئۈچۈن ھېچقانداق مۇكاپات تەلەپ قىلمايمەن، مېنىڭ ئەجرىم پەقەت ئالەملەرنىڭ رەببى بولغان ئاللاھنىڭ ئۈستىدىدۇر.

ئەي ئىنسانلار! بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، پەيغەمبەرلەر ئىنسانلارنى ھەمىشە تەقۋادار بولۇشقا، يەنى ئاللاھتىن قورقۇپ، گۇناھلاردىن يېنىشقا چاقىرىدۇ. شۇئەيب ئەلەيھىسسالام ئۆز قەۋمىنى ئاللاھقا شېرىك كەلتۈرۈشتىن ۋە گۇناھلاردىن قайتىشقا دەۋەت قىلدى. ئۇلار ئۇنىڭ دەۋىتىنى رەت قىلغاندا، ئاللاھنىڭ ئازابىغا دۇچ كەلدى. بىز بۇنىڭدىن ئىبرەت ئېلىپ، ئاللاھنىڭ پەيغەمبەرلىرىنىڭ دەۋىتىنى قوبۇل قىلىشىمىز، تەقۋادار بولۇشىمىز ۋە گۇناھلاردىن يېنىشىمىز كېرەك. ئاللاھ تائالا بىزنى ھىدايەت قىلغان يولدا مۇستەھكەم قىلسۇن، بىزنى ئازابىدىن ساقلىسۇن. ئامىن.