ซูเราะฮฺ อัช-ชุอะรออ์ — อายะฮฺ 177

ความหมายของคำศัพท์:

• أَلَا تَتَّقُونَ – แปลว่า “พวกท่านไม่ยำเกรง (อัลลอฮ์) หรือ?” หมายถึงการเกรงกลัวการลงโทษของอัลลอฮ์ และการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์

คำอธิบายความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงเรื่องราวของท่านนบีชุอัยบ์ อะลัยฮิสสลาม ที่ถูกส่งไปยังกลุ่มชนชาวอัล-อัยกะฮ์ (ผู้อยู่อาศัยในแผ่นดินที่มีต้นไม้หนาแน่น) ซึ่งพวกเขาได้ปฏิเสธการเป็นศาสนทูตของท่าน และด้วยการปฏิเสธท่านครั้งนี้ พวกเขาก็เท่ากับปฏิเสธบรรดาศาสนทูตทั้งหมด เพราะสาระสำคัญของการเรียกร้องของบรรดานบีนั้นเป็นสิ่งเดียวกัน

ท่านนบีชุอัยบ์ได้กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกท่านไม่ยำเกรงอัลลอฮ์หรือ?” กล่าวคือ พวกท่านไม่เกรงกลัวการลงโทษของอัลลอฮ์ต่อการที่พวกท่านตั้งภาคีต่อพระองค์และการกระทำความผิดต่างๆ ของพวกท่านหรือ? ท่านได้เรียกร้องพวกเขาให้ยำเกรงอัลลอฮ์ ละทิ้งการบูชารูปเคารพ และปฏิบัติตามสิ่งที่ท่านได้นำมา ซึ่งเป็นหนทางแห่งการชี้นำที่ถูกต้อง

เป็นที่น่าสังเกตว่า ในกรณีของท่านนบีชุอัยบ์กับกลุ่มชนอัล-อัยกะฮ์นี้ อัลกุรอานไม่ได้กล่าวว่า “พี่น้องของพวกเขา” (เช่นที่กล่าวกับกลุ่มชนอื่นๆ) เพราะท่านชุอัยบ์มิได้เป็นญาติทางสายเลือดกับพวกเขา ท่านถูกส่งมายังพวกเขาหลังจากที่ได้ถูกส่งไปยังชาวมะดยันก่อนหน้านี้

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การยำเกรงอัลลอฮ์ (ตักวา) คือรากฐานสำคัญที่สุดของการเรียกร้องสู่ความดี และเป็นจุดเริ่มต้นของการปฏิรูปสังคม
2. การปฏิเสธศาสนทูตท่านใดท่านหนึ่ง เท่ากับเป็นการปฏิเสธศาสนทูตทั้งหมด เพราะสาระสำคัญของคำสอนนั้นเป็นหนึ่งเดียวกัน
3. การตักเตือนด้วยความรักและความห่วงใยเป็นวิธีการเรียกร้องที่ทรงพลัง ท่านนบีชุอัยบ์กล่าวกับพวกเขาด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยนและเต็มไปด้วยความเมตตา
4. อิสลามให้ความสำคัญกับการแก้ไขความเชื่อที่ถูกต้องก่อนเป็นอันดับแรก เพราะเมื่อความเชื่อถูกต้อง การปฏิบัติก็จะตามมา
5. การเป็นแบบอย่างที่ดีของผู้เรียกร้อง (ดาอีย์) คือการไม่เรียกร้องผลประโยชน์ใดๆ จากการชี้นำผู้อื่น แต่หวังเพียงความโปรดปรานจากอัลลอฮ์เท่านั้น