Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 207

Macnada Erayada:

• Maa aghnaa: Waxba uma tarin, waxba ugama faa'iidin.
• Yumatta'uun: Waxa lagu raaxaystay oo ah nicmada iyo raaxada nolosha adduunyo.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa cawaaqibta ku dhacda kuwa beeniyaa xaqa oo ku tiirsan nicmada iyo raaxada nolosha adduunyo. Ilaahay wuxuu weydiinayaa su'aal lagu qasbay: Ma waxba u taray gaalada raaxadii iyo nicmadii ay ku noolaayeen muddada dheer? Ma waxay ka celisay caddibaadda Ilaahay markay timaaddo? Haa, waxba uma taraan, mana ka fakineyso caddibaadda Eebe. Nicmadaas oo dhan waxay ahayd wax ku meel gaar ah oo dhammaanaysa, waxayna u noqon doontaa xaqiijin ku cadho iyo caddibaad, maxaa yeelay waxay ku kordhisay gaalnimo iyo madax adayg, mana aysan u adeegsan raallinimo Eebe. Marka caddibaadda Eebe timaaddo, nicmadaas waxba ugama faa'iideyso, waxayna noqon doontaa xusuus iyo qoomamo iyagoon waxba tari karin.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo:

1. Nicmada adduunyo waa imtixaan, ma aha inay dadka ku kibriyaan oo ka gaaliveeyaan Eebe, ee waa inay ku xusaan Eebe oo ay ku mahadnaqaan.
2. Raaxada adduunyo waa mid dhammaanaysa oo aan waari doonin, halka caddibaadda Aakhiro ay tahay mid waari doonta, sidaa darteed waa in qofku diyaar garoobo Aakhiro.
3. Qofka Eebe siiyo nicmo, hadduu uga mahadnaqo oo uu ku caabudo, nicmadaas waxay u noqon doontaa barako iyo nasiib, haddii kale waxay u noqon doontaa cadho iyo caddibaad.
4. Isku hallaaynta nicmada adduunyo waa khalad, waana in qofku isku halleeyo Eebe oo kaliya, isagoo ka cabsan caddibaadda Eebe oo rajaynaya naxariistiisa.