සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 207

වදන්හි අර්ථ:

• مَا أَغْنَى – කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ලබා දුන්නේ නැත.
• عَنْهُم – ඔවුන්ගෙන් (එනම්, ඔවුන් වෙත පැමිණෙන දඬුවම වැළැක්වීමට).
• مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ – ඔවුන් භුක්ති වින්ද දේවල් (දීර්ඝ ආයුෂ, සුවපහසු ජීවිතය, සම්පත් ආදිය).

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයෙන් අල්ලාහ් තආලා ප්‍රශ්නාර්ථක ලෙස පවසන්නේ, ඔවුන් (ප්‍රතික්ෂේප කළවුන්) මෙලොවදී භුක්ති වින්ද දීර්ඝ ආයුෂ, සුවපහසු ජීවිතය, ධන-සම්පත් සහ සැප සම්පත් ඔවුන්ට කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් ගෙන දුන්නේ නැත. එනම්, ඔවුන් කෙරෙහි අල්ලාහ්ගේ දඬුවම පැමිණි විට, ඔවුන් කලින් භුක්ති වින්ද කිසිවක් එම දඬුවම වැළැක්වීමට හෝ අඩු කිරීමට සමත් වූයේ නැත. ඔවුන්ගේ සියලු සැප සම්පත් හා භෞතික වින්දනයන් අවසන් වී ගිය අතර, ඒවායින් කිසිදු ආරක්ෂාවක් හෝ ප්‍රයෝජනයක් ඔවුන්ට ලැබුණේ නැත. මන්ද, ඔවුන් තම ස්වාමිවරයාට අවනත නොවී, ශිර්ක් (අල්ලාහ්ට ආදේශ කිරීම) හා ප්‍රතික්ෂේපය මත ජීවත් වූ බැවිනි. එබැවින් ඔවුන්ගේ භෞතික වින්දනයන් ඔවුන්ගේ අවසානයේදී කිසිදු වැඩකට නොපැමිණියේය.

උපදේශ හා පාඩම්:

1. මෙලොව සැප සම්පත් තාවකාලිකයි: මෙලොවදී ලැබෙන සියලු සැප සම්පත්, ධනය, නිදහස් ජීවිතය යනාදිය අනිත්‍ය වන අතර, ඒවා කෙනෙකුව අල්ලාහ්ගේ දඬුවමින් ආරක්ෂා කිරීමට කිසිසේත් සමත් නොවේ.
2. ප්‍රමාද වූ දඬුවම නිදහස් වීමේ ලකුණක් නොවේ: අල්ලාහ් යම් පිරිසකට මෙලොවදී දීර්ඝ කාලයක් සැප සම්පත් ලබා දීම ඔවුන් කෙරෙහි ඔහුගේ තෘප්තියේ ලකුණක් නොවේ. එය ඔවුන්ට ලබා දෙන අවස්ථාවක් හෝ පරීක්ෂණයක් විය හැකිය.
3. අවසාන සාර්ථකත්වය ඇත්තේ අල්ලාහ්ට අවනත වීමෙනි: සැබෑ සාර්ථකත්වය යනු මෙලොව සැප සම්පත් රැස් කිරීම නොව, අල්ලාහ්ට අවනත වී, ඔහුගේ මාර්ගයේ ගමන් කිරීමයි. එවිට පමණක් මෙලොවදීත්, පරලොවදීත් සාර්ථකත්වය ලැබේ.
4. පසුතැවීමට පෙර යහපත් ක්‍රියා කිරීමේ අවශ්‍යතාව: දඬුවම පැමිණීමට පෙර තම ජීවිතය නිවැරදි කර ගැනීමට හා යහපත් ක්‍රියා කිරීමට ඉක්මන් විය යුතුය. මන්ද, දඬුවම පැමිණි පසු පසුතැවීමෙන් කිසිදු ප්‍රයෝජනයක් නොලැබේ.
5. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා යුක්තිය: අල්ලාහ් තම නියෝග ප්‍රතික්ෂේප කරන්නන්ට දඬුවම් කිරීමේදී යුක්තිගරුක වන අතර, ඔහුගේ දඬුවම අනිවාර්යයෙන්ම පැමිණෙන්නේ යුක්තියෙනි. එබැවින් ඔහුගේ අනුග්‍රහය ලබා ගැනීමට ඉක්මන් විය යුතුය.