Surja Esh-Shu'ara — Ajet 57

Kuptimi i fjalëve:

• Xhenat (جَنَّاتٍ): Kopshte të mëdha e të begatshme me pemë dhe bimësi të dendur.
• Ujun (عُيُونٍ): Burime uji që rrjedhin vazhdimisht nga toka.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar tregon se si e nxori Faraonin dhe popullin e tij nga toka e Egjiptit, e cila ishte e begatshme me kopshte të mrekullueshme dhe burime uji rrjedhëse. Këto ishin begati që ata i kishin marrë si të mirëqena, por ua hoqi ato për shkak të mosbesimit dhe arrogancës së tyre. Ata u detyruan t'i linin pas dhe u mbytën në det, ndërsa ato begati i trashëguan bijtë e Izraelit, pasi Allahu i shpëtoi ata nga robëria dhe i bëri trashëgimtarë të atyre tokave. Ky ajet vjen si vazhdim i tregimit të ndëshkimit të Faraonit dhe ushtrisë së tij, kur ata ndoqën Musain (paqja qoftë mbi të) dhe popullin e tij, dhe Allahu i shkatërroi ata.

Përfitimet nga ajeti:

1. Begatia dhe pasuria nuk janë shenjë e kënaqësisë së Allahut me një popull, por mund të jenë sprovë dhe afat për ta.
2. Allahu është Zotëruesi i vërtetë i tokës dhe i pasurive; Ai ua jep këdo që do dhe ua merr kujt të dojë, sipas urtësisë së Tij.
3. Fundi i mirë është për besimtarët, ndërsa sundimi i padrejtë dhe arrogantëve është i përkohshëm dhe përfundon me shkatërrim.
4. Ky ajet na mëson se largimi nga toka dhe pasuria për hir të fesë nuk është humbje, por Allahu i kompenson besimtarët me më të mirë se ajo që lanë pas.