Sure Şuarâ — Ayet 57

Kelime Anlamları:

• Cennât (جَنَّات): Bahçeler, bağlar, bostanlar.
• Uyûn (عُيُون): Kaynaklar, pınarlar, yerden fışkıran sular.

Tefsir:

Bu âyet, Allah Teâlâ'nın, zulüm ve azgınlıkta sınır tanımayan Firavun ile kavmine verdiği büyük nimetleri ve ardından gelen azabı anlatmaktadır. Onlar, Mısır'ın verimli topraklarında, içinde her türlü meyvenin bulunduğu bağlar, bahçeler ve yerden kaynayan pınarlar içinde şımarık bir hayat sürüyorlardı. Fakat bu nimetler, onları Allah'a şükretmekten alıkoydu; tam aksine, kibir ve isyanlarını artırdı. Bunun üzerine Allah, onları bu cennet gibi diyarlardan çıkarıp helâk etti. Bu çıkarma, sadece mekândan bir çıkarılış değil; aynı zamanda izzetten zillete, refahtan perişanlığa düşüştü.

Bu kıssada bizim için ne büyük ibretler vardır! Dünya hayatının geçici süsüne aldanıp Allah'ın emrini unutanlar, sonunda büyük bir pişmanlık yaşarlar. Oysa mümin, bu nimetleri verenin Allah olduğunu bilir ve O'na şükreder. Nitekim Allah, Firavun'un elinden alınan bu nimetleri, iman eden kulları olan İsrailoğullarına miras olarak vermiştir. Bu, Allah'ın, salih kullarına olan yardımının ve düşmanlarını zelil etmesinin açık bir delilidir.

Ey iman eden kardeşim! Sakın dünya nimetleri seni Allah'ı anmaktan alıkoymasın. Bil ki, bu nimetler bir imtihandır. Şükredenler için bir rahmet, nankörlük edenler için ise bir azap sebebidir. Firavun'un sonu, bütün zalimlere bir uyarıdır: Allah'ın kudreti karşısında hiçbir güç, hiçbir saltanat kalıcı değildir. Öyleyse sen, Allah'ın rızasını kazanmaya bak; çünkü O'nun katındaki nimetler, dünyanın bütün bahçelerinden ve pınarlarından daha kalıcı ve daha güzeldir.