Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 57

Macnaha Erayada:

• Jannaat: Beero iyo jannooyin ay leeyihiin geedo iyo khudaar badan.
• Cuyuun: Ilo biyo oo socda oo ka soo burqan dhulka.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa ayaa sheegay inuu Fircoon iyo qoomkiisii ka bixiyay dhulkii Masar ee ay ku lahaayeen beero iyo jannooyin qurxoon, ilo biyo oo socda, iyo nimooyin badan. Kani waa ciqaabtii Allaah ee ku dhacday iyagoo gaalimo iyo xadgudub ku sugnaa, waxaana looga saaray dhulkii ay ku nicmaysnaayeen si ay u gartaan in nicmada ay tahay tijaabo iyo imtixaan, oo ay ka lumiso cidda aan ku mahadin Eebe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Nicmada waa imtixaan: Haddii Allaah ku siiyo xoolo, dhul, iyo nolol fiican, waa inaad ku mahadsan tahay oo aad u adeegto cibaadada, waayo nicmada waxay noqon kartaa sabab u ah halaag haddii loo istcmaalo gaalnimo iyo kibir.
2. Ciqaabta Eebe waa dhab: Waxaa muhiim ah in qofku ka digtoonaado in Eebe uu qaado ciqaab kuwa xadgudba, xitaa haddii ay ku sugnaadaan nicmo badan, sida Fircoon oo lagu ciqaabay isagoo dhulkiisa laga saaray.
3. Isku hublaashaha adduunka waa khatar: Qofka ku kalsoonaada xoolahiisa iyo dhulkiisa oo uu illaabo Eebe, wuxuu u dhacayaa sida Fircoon oo kale, laakiin qofka Eebe ku tiirsadaa wuxuu helaa nabadgalyo iyo guul.
4. Baryada iyo mahadnaqa Eebe: Aayaddani waxay nagu boorrinaysaa inaan ku mahadnaqno Eebe nicmadiisa oo aan ka cabsanno inay noo noqoto dhib, waxaana nalagu waaniyay inaan xasillooni ku raadino Eebe, ee aan ku raadin dhul iyo maal.