سورت شعراء — آیت 57

د معاني کلمو:

• جَنَّات: باغونه، باغونو ته ویل کیږي چې ونې او میوې ولري.
• عُیُون: د اوبو چینې، د اوبو سرچینې چې له ځمکې راوځي.

تفسیر:

الله تعالی فرعون او د هغه قوم ته د هغو نعمتونو په یادولو سره چې ورکړل شوي وو، خبر ورکوي چې موږ دوی له هغو باغونو او چینو څخه راویستل چې په مصر کې یې درلودل. دا هغه باغونه وو چې ونې یې ښکلې وې او میوې یې ډېرې وې، او هغه چینې چې اوبه یې روانې وې او ځمکه یې سمسوره کوله. دا د فرعون او د هغه د قوم لپاره یو لوی نعمت و، خو کله چې دوی د الله تعالی پر وړاندې سرکشي وکړه او د موسی علیه السلام پر وړاندې یې ودرېدل، نو الله تعالی دوی له دې ټولو نعمتونو څخه راوباسي او دوی یې د سمندر په اوبو کې ډوب کړل. دا د الله تعالی له لوري د دوی لپاره سزا وه، ځکه چې دوی د الله تعالی پر نعمتونو ناشکري وکړه او د هغه پر رسول یې ایمان راوړ نه.

فایدې:

1. دا چې الله تعالی په خپل قدرت سره نعمتونه ورکوي او کله چې وغواړي یې اخلي، نو انسان باید تل د الله تعالی شکر ادا کړي.
2. دا چې نعمتونه د انسان لپاره د امتحان سبب کیږي، که انسان یې شکر وکړي نو الله تعالی یې زیاتوي، او که ناشکري وکړي نو الله تعالی یې اخلي.
3. دا چې د الله تعالی سزا له نعمتونو د ایستلو په بڼه هم راتلای شي، نو انسان باید له سرکشۍ او ظلم څخه ځان وساتي.
4. دا چې الله تعالی خپل بندګان له سختۍ او ظلم څخه ژغوري، لکه څنګه چې بني اسرائیل یې له فرعون له ظلم څخه وژغورل.