Sura Asz-Szu'ara — Werset 76

Znaczenie słów:

• Ābā'ukum — wasi przodkowie, ojcowie.
• Al-Aqdamūn — dawni, pierwsi, ci którzy byli przed wami.

Tafsir:

Ibrahim (pokój z nim) zwrócił się do swojego ludu z pytaniem retorycznym, które miało ich skłonić do refleksji: „Czy wy i wasi najdawniejsi przodkowie zastanawialiście się nad tym, co czcicie?" To znaczy: czy wy i wasi ojcowie, którzy żyli przed wami, naprawdę zrozumieliście istotę tych bóstw, którym oddajecie cześć? Czy widzicie, że są to jedynie kamienie, drewno lub posągi, które nie słyszą, nie widzą, nie przynoszą korzyści ani nie wyrządzają szkody? Skoro tak, to dlaczego trwacie w tym kulcie, skoro nie ma on żadnej podstawy ani rozsądnego uzasadnienia?

Prorok Ibrahim wskazał im, że ich praktyki religijne są jedynie ślepym naśladowaniem przodków, którzy również nie mieli żadnego dowodu na prawdziwość swoich przekonań. Wskazał, że to, co oni czczą — zarówno oni sami, jak i ich dawni ojcowie — jest fałszem, który nie zasługuje na żadną cześć. W ten sposób Ibrahim chciał obudzić w nich zdolność krytycznego myślenia i oderwania się od tradycji, która nie ma oparcia w prawdzie.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Konieczność krytycznego myślenia — Człowiek powinien analizować swoje przekonania i praktyki religijne, a nie ślepo podążać za tradycją przodków, jeśli nie ma ona potwierdzenia w rozumie i objawieniu.
2. Odrzucenie ślepego naśladownictwa — Islam uczy, że każdy człowiek jest odpowiedzialny za swoje przekonania i nie może usprawiedliwiać się tym, że „tak robili moi ojcowie", jeśli jest to sprzeczne z prawdą.
3. Prawdziwy kult należy się tylko Allahowi — Ten werset przypomina, że jedynym godnym czci jest Bóg, Stwórca wszystkiego, który słyszy, widzi i ma władzę nad wszystkim. Wszystko inne, co jest czczone poza Nim, jest bezsilne i nie zasługuje na żadną cześć.
4. Mądrość w dialogu — Prorok Ibrahim prowadził dialog ze swoim ludem w sposób spokojny i logiczny, zadając pytania, które miały skłonić ich do refleksji. To uczy nas, jak należy rozmawiać z ludźmi o sprawach religii — z szacunkiem, mądrością i argumentami, a nie z pogardą czy agresją.