Surja Esh-Shu'ara — Ajet 81

Kuptimet e fjalëve:

• "yumītunī": Ai që më jep vdekjen, pra më merr shpirtin.
• "thumma yuḥyīni": Pastaj më kthen në jetë, pra më ringjall.

Tefsiri i ajeteve:

Ibrahimi a.s., pasi i qortoi idhujtarët për adhurimin e tyre ndaj idhujve që nuk dëgjojnë, nuk sjellin dobi e as dëm, ai i drejtohet Zotit të tij dhe përshkruan cilësitë e Tij të larta. Ai thotë se Zoti i tij është Ai që e ka krijuar atë dhe e udhëzon në rrugën e drejtë, që i jep ushqim dhe pije, që e shëron kur sëmuret. Pastaj ai përmend një nga cilësitë më të mëdha të Zotit: "Ai është Ai që më jep vdekjen, pastaj më kthen në jetë". Kjo do të thotë se vetëm Allahu e merr shpirtin e tij në fund të jetës në këtë botë, dhe vetëm Ai do ta ringjallë atë në Ditën e Kiametit për llogari dhe shpërblim. Askush tjetër nuk ka fuqi për këtë, as idhujt që ata i adhurojnë, as krijesat e tjera. Ky është një pohim i plotë i monoteizmit dhe i besimit në ringjalljen pas vdekjes, sepse Ai që ka fuqi të krijojë nga asgjëja, ka fuqi edhe ta kthejë në jetë atë që ka vdekur.

Përfitimet nga ajeti:

1. Besimi në ringjallje – Ky ajet na kujton se jeta nuk përfundon me vdekjen; ka një jetë tjetër pas saj ku do të japim llogari. Kjo na bën të jetojmë me përgjegjësi dhe synim të qartë.
2. Monoteizmi i pastër – Ibrahimi a.s. tregon se vetëm Allahu zotëron vdekjen dhe jetën, prandaj adhurimi duhet t'i drejtohet vetëm Atij, jo krijesave që nuk kanë asnjë fuqi.
3. Shpresa në mëshirën e Allahut – Kur njeriu e di se Zoti i tij është Ai që e ka krijuar, e ushqen, e shëron dhe do ta ringjallë, atëherë ai i drejtohet Atij me shpresë dhe frikë, duke kërkuar falje për gabimet e tij.
4. Qetësia e zemrës – Njohja se vdekja është në duart e Allahut dhe se pas saj vjen jeta e përjetshme, i jep besimtarit qetësi dhe durim në sprova, sepse ai e di se fundi i mirë është për të devotshmit.