سوره شعرا — آیه 81

معانی کلمات:

• يُمِيتُنِي: مرا میمیراند؛ یعنی قبض روح من در دست اوست.
• ثُمَّ يُحْيِينِ: سپس مرا زنده میکند؛ یعنی پس از مرگ، دوباره حیات میبخشد.

تفسیر آیه:

حضرت ابراهیم علیهالسلام در ادامه سخنان خود با قومش، به بیان ویژگیهای پروردگار جهانیان میپردازد که تنها او شایسته عبادت است. در این جمله، ایشان به یکی از مهمترین صفات الهی اشاره میکند: خدایی که مرا میمیراند و سپس در روز قیامت دوباره زندهام میکند. این عبارت بیانگر آن است که مرگ و زندگی تنها به دست خداوند است و هیچ کس جز او قادر به این کار نیست. مرگ در این دنیا پایان همه چیز نیست، بلکه آغازی برای حیاتی جاودان است. خداوندی که خلق کرده، روزی میدهد، شفا میدهد و هدایت میکند، همان کسی است که مرگ و زندگی را نیز در اختیار دارد. این آیه در حقیقت تأکیدی بر معاد و روز رستاخیز است و نشان میدهد که ایمان به خداوند بدون باور به زندگی پس از مرگ کامل نمیشود.

فواید و پیامهای آیه:

• ایمان به معاد و زندگی پس از مرگ، از ارکان اساسی دین اسلام است و انسان را به انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب میکند.
• مرگ پایان راه نیست، بلکه گذرگاهی به سوی حیات ابدی است؛ پس مؤمن نباید از مرگ هراس داشته باشد، بلکه باید خود را برای آن آماده کند.
• تنها خداوند است که بر مرگ و زندگی قدرت دارد و هیچ معبود دیگری در این امر سهمی ندارد؛ بنابراین عبادت و بندگی تنها شایسته اوست.
• یاد مرگ و قیامت، انسان را از غفلت و دنیاپرستی بازمیدارد و او را بهسوی تقوا و عمل صالح سوق میدهد.
• این آیه آرامشبخش دلهای مؤمنان است؛ زیرا میدانند که پس از مرگ، به سوی پروردگار مهربان خود بازمیگردند و به رحمت و پاداش او امیدوارند.