شعراء سۈرىسى — ئايەت 87

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• تُخْزِنِي: مېنى خار قىلما، مېنى رەسۋا قىلما، مېنى ئۇياتقا قالدۇرما دېگەن مەنىدە.
• يَوْمَ يُبْعَثُونَ: كىشىلەر قەبرىلەردىن چىقىرىلىپ، ھېساب-كېتاب ئۈچۈن ئاللاھنىڭ ھۇزۇرىغا توپلىنىدىغان كۈن، يەنى قىيامەت كۈنى.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام ئۆزىنىڭ دۇئاسىدا ئاللاھ تائالاغا يالۋۇرۇپ: «ئى پەرۋەردىگارىم! قىيامەت كۈنى، كىشىلەر قەبرىلەردىن تىرىلىپ، ھېساب-كېتاب ئۈچۈن سەننىڭ ھۇزۇرىڭغا توپلانغان كۈندە، مېنى خار قىلما، مېنى رەسۋا قىلما، مېنى ئازاب بىلەن ئۇياتقا قالدۇرما» دەپ سورىغان.

بۇ كۈن شۇنداق بىر كۈندۇركى، ئۇ كۈندە مال-مۈلۈك ۋە پەرزەنتلەر ھېچ كىمگە پايدا بەرمەيدۇ. پەقەت كۇفرىدىن، مۇناپىقلىقتىن ۋە يامان خۇي-خەسلەتلەردىن پاك بولغان، ئاللاھقا سىدىقىي قەلب بىلەن يۈزلەنگەن كىشىلەرلا پايدا كۆرىدۇ. ئىبراھىم ئەلەيھىسسالام بۇ دۇئاسى ئارقىلىق ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئېرىشىشنى، قىيامەت كۈنىنىڭ ئۇيات-خارلىقىدىن ئامان قېلىشنى تىلىگەن.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئۆگىتىدۇكى، ھەر بىر مۇئمىن قىيامەت كۈنىنى ئەسلىگە ئېلىپ، ئاللاھ تائالادىن رەھمەت تىلەشى، ياخشى ئەمەللەرنى كۆپ قىلىشى، قەلبىنى كۇفرى، مۇناپىقلىق ۋە يامان خۇيلاردىن پاك تۇتۇشى كېرەك. شۇنداقلا، بىز ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنىڭ بۇ چىن كۆڭلىدىن قىلغان دۇئاسىنى ئۆزىمىزگە ئۈلگە قىلىپ، ھەر ۋاقىت ئاللاھقا يالۋۇرۇشىمىز، ئۇنىڭ رەھمىتىدىن ئۈمىد ئۈزمەسلىكىمىز لازىم. ئاللاھ تائالا بىزنى قىيامەت كۈنىنىڭ خارلىقىدىن ساقلىسۇن، قەلبىمىزنى سىدىقىي قەلب قىلسۇن.