සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 87

වචනාර්ථ:

• තුඛ්සිනී (تُخْزِنِي): මා අවමානයට පත් නොකරන්න, මා ලජ්ජාවට පත් නොකරන්න, මා අපකීර්තියට පත් නොකරන්න.
• යව්ම යුබ්'අසූන් (يَوْمَ يُبْعَثُونَ): ඔවුන් (මිනිසුන්) නැගිටුවනු ලබන දිනය, එනම් විනිශ්චය දිනය.

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය තුළින් ඉබ්රාහීම් (අලයිහිස්සලාම්) නබිවරයා තම ස්වාමින් වහන්සේගෙන් ඉල්ලා සිටින ඉතා වැදගත් ඉල්ලීමක් අපට දැකගත හැකිය. එනම්, "මාගේ ස්වාමිනි, මිනිසුන් නැගිටුවනු ලබන එදින මා අවමානයට පත් නොකරනු මැනව" යන්නයි.

මෙහිදී "අවමානය" යන්නෙන් අදහස් කරන්නේ ලජ්ජාවට පත් කිරීම, අපකීර්තියට පත් කිරීම හෝ දඬුවමට යටත් කිරීම මගින් අවමානයට පත් කිරීමයි. එනම්, විනිශ්චය දිනයේදී සියලු මිනිසුන් තම තමන්ගේ ක්රියාවන් සඳහා ගණන් බැලීමට ඉදිරිපත් කරනු ලබන අතර, එදින අපරාධකරුවන්ට ලජ්ජාව හා අවමානය හිමිවේ. එබැවින් ඉබ්රාහීම් නබිතුමා තමා එවැනි අවමානයකින් ආරක්ෂා කරන ලෙස අල්ලාහ්ගෙන් ඉල්ලා සිටියි.

මෙම ඉල්ලීම ඉබ්රාහීම් නබිතුමා කළේ ඔහු අල්ලාහ්ගේ ගෞරවනීය නබිවරයෙකු වුවද, තමා කෙරෙහි ඇති බිය සහ අල්ලාහ් කෙරෙහි ඇති ගෞරවය නිසාය. මන්ද, විනිශ්චය දිනය ඉතා භයානක දිනයක් වන අතර, එදින කිසිදු ධනයක් හෝ දරුවන් හෝ කිසිවෙකුට ප්රයෝජනවත් නොවේ. එදින ප්රයෝජනවත් වන්නේ පිරිසිදු හදවතකින් (නිවැරදි ඇදහිල්ලකින් හා යහපත් ක්රියාවන්ගෙන් යුක්තව) අල්ලාහ් වෙත පැමිණෙන අයට පමණි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. නබිවරුන් වැනි උත්තමයන් පවා අල්ලාහ්ගෙන් ආරක්ෂාව ඉල්ලා සිටින අතර, අප වැනි සාමාන්ය මිනිසුන් විනිශ්චය දිනයේ අවමානයෙන් ආරක්ෂා වීමට අල්ලාහ්ගෙන් ඉල්ලා සිටීම කොතරම් වැදගත්ද යන්න මෙයින් අපට වැටහේ.
2. විනිශ්චය දිනයේදී ධනය, දරුවන්, තනතුරු වැනි කිසිවක් අපට උපකාරී නොවන බව මෙමගින් පැහැදිලි වේ. එදින සැබෑ ප්රයෝජනය ලබන්නේ පිරිසිදු හදවතකින් යුතුව අල්ලාහ් හමුවීමට සූදානම් වන අයට පමණි.
3. අල්ලාහ්ගේ දඬුවමෙන් හා අවමානයෙන් ආරක්ෂා වීමට නම්, මෙලොව ජීවිතයේදී අල්ලාහ්ට කීකරු වීම, ඔහුගේ මාර්ගයේ ගමන් කිරීම සහ අල්ලාහ්ගේ අනුග්රහය අපේක්ෂා කරමින් යහපත් ක්රියා කිරීම අත්යවශ්ය වේ.
4. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ අල්ලාහ් කෙරෙහි බිය හා ගෞරවය තිබිය යුතු බවත්, ඔහුගේ දයාව හා කරුණාව අපේක්ෂා කළ යුතු බවත්ය. මන්ද, අල්ලාහ් ඉතා දයානුකම්පිත වන අතර, තම ගැතියන්ගේ යාච්ඤාවලට පිළිතුරු දෙන්නෙකු වේ.