سوره شعراء — آيت 87

1) لفظن جي معنيٰ:

• وَلَا تُخْزِنِي: ۽ مون کي ذليل ۽ رسوا نه ڪر.
• يَوْمَ يُبْعَثُونَ: جنهن ڏينهن ماڻهو قبرن مان ٻيهر زندهه ڪري اٿاريا ويندا.

2) تفسير:

حضرت ابراهيم عليه السلام پنهنجي پالڻهار کي دعا ڪندي عرض ڪيو ته اي منهنجا رب! قيامت جي ڏينهن جڏهن سمورا ماڻهو قبرن مان ٻيهر زندهه ڪري اٿاريا ويندا ۽ حساب ڪتاب لاءِ پيش ٿيندا، ته ان ڏينهن مون کي ذليل ۽ رسوا نه ڪر. ان ڏينهن نه ڪنهن جو مال ڪم ايندو ۽ نه اولاد، رڳو اهو شخص ڪامياب ٿيندو جيڪو الله جي حضور ۾ صاف ۽ سلامتي وارو دل وٺي آيو هجي، يعني اهڙي دل جيڪا ڪفر، نفاق ۽ هر قسم جي برائي کان پاڪ هجي. حضرت ابراهيم عليه السلام جي هيءَ دعا ان ڳالهه جي نشاندهي ڪري ٿي ته قيامت جو ڏينهن نهايت خطرناڪ ۽ حساس آهي، جتي هر انسان کي پنهنجي عملن جو حساب ڏيڻو آهي، ۽ اتي ذلت ۽ رسوائي کان بچڻ لاءِ الله جي رحمت ۽ صاف دل جو هجڻ ئي واحد سهارو آهي.

3) فائدا ۽ سبق:

• قيامت جي ڏينهن تي ايمان ۽ يقين رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اهو ئي ڏينهن آهي جڏهن هر انسان کي پنهنجي عملن جو نتيجو ملندو.
• انسان کي گهرجي ته هو هميشه الله کان بخشش ۽ رحمت جي دعا ڪندو رهي، جيئن حضرت ابراهيم عليه السلام پنهنجي رب کان دعا گهري.
• دنيا جو مال ۽ اولاد قيامت جي ڏينهن ڪنهن به ڪم نه ايندو، رڳو نيڪ عمل ۽ صاف دل ئي ڪم ايندي.
• دل کي ڪفر، نفاق، حسد، ڪينو ۽ ٻين براين کان پاڪ رکڻ گهرجي، ڇاڪاڻ ته اهڙي ئي دل الله وٽ قبول ٿيندي.
• هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته آخرت جي زندگي لاءِ تيار رهڻ ۽ دنيا ۾ نيڪ ڪم ڪرڻ ئي سچي ڪاميابي آهي.