சூரா அன்-நம்ல் — வசனம் 67

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• أَإِذَا كُنَّا تُرَابًا – நாம் மண்ணாக மாறிவிட்ட பிறகா?
• وَآبَاؤُنَا – எங்கள் மூதாதையர்களும் (அவ்வாறே மண்ணாகிப் போன பிறகா?)
• لَمُخْرَجُونَ – (உயிர்ப்பிக்கப்பட்டு) வெளியேற்றப்படுபவர்களாக இருக்கிறோம்.

விளக்கம்:

நபி (ஸல்) அவர்கள் மக்களை ஏக இறைவனின் வணக்கத்திற்கும், மரணத்திற்குப் பின் மறுமையில் உயிர்த்தெழுப்பப்படுவதற்கும் அழைத்தபோது, இறைவனின் ஏகத்துவத்தை மறுத்த மக்காவின் இணைவைப்பாளர்கள், இந்த அழைப்பைப் பரிகாசமாகவும், நம்ப முடியாததாகவும் கருதி, "நாங்கள் இறந்து மண்ணாக மாறிவிட்ட பிறகு, எங்கள் மூதாதையர்களும் மண்ணாக மாறிவிட்ட நிலையில், நாங்கள் அனைவரும் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்பட்டு, எங்கள் கப்றுகளிலிருந்து வெளியேற்றப்படுவோமா?" என்று கேட்டனர். இது அவர்களின் இறைவனின் சக்தியைப் பற்றிய அறியாமையையும், மறுமையின் நிகழ்வைப் பற்றிய அவர்களின் மறுப்பையும் வெளிப்படுத்தியது. மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுவது சாத்தியமில்லை என்று அவர்கள் தங்கள் வரையறுக்கப்பட்ட அறிவின் அடிப்படையில் நினைத்தனர். ஆனால், படைப்பின் ஆரம்பத்தையே அவர்கள் சிந்திக்கவில்லை — முதல் முறையாக மனிதனைப் படைத்த இறைவன், அவனை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பதற்கு சக்தியற்றவனல்ல என்பதை அவர்கள் உணரவில்லை.

பயன்கள்:

1. மறுமையில் உயிர்த்தெழுதலை மறுப்பது, இறைவனின் சர்வ வல்லமையை மறுப்பதற்கு சமமாகும். முதல் படைப்பைச் செய்தவன், மீண்டும் படைப்பதற்கு நிச்சயமாக வல்லவன்.
2. இறைவனின் சக்திக்கு எந்த வரம்பும் இல்லை; மண்ணாக மாறிய உடல்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிப்பது அவனுக்கு மிக எளிதான காரியமாகும்.
3. மனிதனின் அறிவு குறைவானது; அவன் தன் சிறிய அறிவைக் கொண்டு இறைவனின் வல்லமையை அளந்து விட முடியாது. எனவே, இறைவனின் வார்த்தைகளை நம்புவதே முஃமினின் கடமையாகும்.
4. இந்த வசனம், மறுமையின் நம்பிக்கையின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறது; இந்த நம்பிக்கையே மனிதனை நல்ல செயல்களுக்கு தூண்டுகிறது, தீய செயல்களிலிருந்து தடுக்கிறது.
5. இறைவனின் தூதர்கள் எதிர்கொண்ட எதிர்ப்புகள் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் உறுதியாக இருந்தார்கள்; இது நமக்கு பொறுமையையும், உண்மையின் மீது உறுதியாக இருப்பதையும் கற்றுத்தருகிறது.