Surah An-Naml — Aya 67

Ma'anar Kalmomi:

• أَإِذَا كُنَّا تُرَابًا: Shin idan mun zama ƙasa (bayan mun mutu)?
• وَآبَاؤُنَا: Da kuma kakanninmu da suka riga mu mutu.
• لَمُخْرَجُونَ: Lalle za a fitar da mu daga kaburbura (a tayar da mu).

Tafsirin Ayar:

Wadanda suka kafirta da Allah kuma suka ƙaryata Manzanninsa, musamman mushrikai na Makka, sun ce da mamaki da musu: "Shin idan mun mutu muka zama ƙasa, kuma kakanninmu ma suka zama ƙasa, za a iya fitar da mu daga kaburbura mu koma raye?" Suna nuna cewa wannan abu ba zai yiwu ba a tunaninsu, suna musun tashin kiyama da kuma ikon Allah na sake halitta. Suna ganin cewa mutum idan ya mutu ya ruɓe ya zama ƙasa, to ba za a iya mayar da shi raye ba, alhali kuwa Allah ne Ya halicce su tun da farko daga babu, kuma Shi ne Mai ikon komai.

Fa'idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa kafirai a kowane zamani suna musun tashin kiyama, amma mun san cewa Allah mai ikon halitta ne, wanda Ya halicce su daga ƙasa, zai iya mayar da su raye bayan sun zama ƙasa.
2. A cikin wannan akwai kwadaitarwa ga muminai su tsaya tsayin daka akan imaninsu, kuma su yi imani da cewa Allah ba zai bar su a banza ba, domin za a tayar da su domin sakawa da hukunci.
3. Yana kara mana sanin cewa rayuwar duniya ba ita ce karshe ba, akwai rayuwa ta gaba wadda za ta kasance madawwami, don haka mu yi aiki don wannan rayuwa mai daraja.
4. Yana nuna mana jahilcin masu musun tashin kiyama, domin suna iya ganin yadda Allah ke fitar da tsire-tsire daga ƙasa bayan ta bushe, wannan misali ne na tashin kiyama da suke musu.