Surat Ali Imran — Ayat 163

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• دَرَجَاتٌ (darajātun): tingkatan-tingkatan utawa pangkat-pangkat. Ing kene tegese wong-wong iku duwe tingkatan kang beda-beda, ora padha.
• عِندَ اللَّهِ ('indaLlāhi): ing ngarsane Allah, yaiku ing pangadilane lan ing akhirat.
• بَصِيرٌ (baṣīrun): Maha Mirsani, yaiku Allah iku mirsani kabeh samubarang, ora ana kang samar saka Panjenengane.

1. Tafsir ayat:

Wong-wong mukmin kang manut marang apa kang diridhoi Allah iku beda-beda tingkatane ing swarga. Semono uga wong-wong kafir kang manut marang apa kang ndadekake Allah duka iku beda-beda uga panggonane ing neraka. Wong loro iki ora padha, ora bisa dianggep padha. Kabeh mau ana ing ngarsane Allah, ing pangadilan lan ing akhirat. Allah iku Maha Mirsani marang kabeh kang padha dilakoni dening manungsa, ora ana siji wae kang samar saka Panjenengane. Mengko ing akhirat, saben wong bakal diparingi piwales miturut lakune dhewe-dhewe. Sing apik olehe piwales apik, sing ala olehe piwales ala.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben wong iku beda-beda pangkat lan piwalese ing ngarsane Allah, mula kita kudu tansah ngupaya ngelakoni amal kang paling apik supaya oleh pangkat kang dhuwur.
• Allah iku Maha Mirsani marang kabeh lakune manungsa, mula kita ora kena nganggep yen ana lakune ala kang ora katon dening Allah. Iki ndadekake kita luwih ngati-ati lan tansah ikhlas ing saben amal.
• Ayat iki menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen saben kabecikan kang dilakoni mesthi bakal oleh piwales kang luwih apik saka Allah.
• Ayat iki uga ngelingake yen ora ana wong kang padha karo wong liya ing ngarsane Allah, mula kita ora perlu iri marang pangkat wong liya, nanging kudu tansah ngupaya dadi luwih apik ing saben dina.
• Kanthi ngerti yen Allah iku Maha Mirsani, kita dadi luwih semangat ngelakoni kabecikan lan ngedohi panggawene ala, amarga kabeh bakal dipertanggungjawabake ing ngarsane Allah.