Ali-İmran surəsi — Ayə 57

Kəlmələrin mənaları:

• Yüvəffīhim – onlara tam şəkildə verər, heç bir əskiklik etmədən əməllərinin qarşılığını ödəyər.
• Əcr – mükafat, savab, əməlin qarşılığı.
• Zalimlər – burada ən böyük zülm olan şirki (Allaha şərik qoşmağı) və küfrü özlərinə məşğələ edənlər.

Təfsir:

Bu ayə, İsa (əleyhissalam) ilə bağlı mübahisə edənlərə və onun ardıcıllarına ünvanlanmış bir xəbərdir. Allah-təala buyurur ki, İsa peyğəmbərə iman gətirən, onun gətirdiyi haqqı təsdiq edən və saleh əməllər işləyənlər – namaz qılan, zəkat verən, oruc tutan, yaxşılıq edən və Allahın razılığını qazananlar – mütləq mükafatlarını tam şəkildə alacaqlar. Onların heç bir əməli zay olmaz, heç bir xeyir işi itməz. Allah onların əməllərinin qarşılığını ən gözəl şəkildə verər və onları Cənnətə daxil edər.

Bu, həm də Məhəmməd peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) gəlişindən əvvəl İsa peyğəmbərin ümmətinə aid bir müjdədir. Çünki İsa (əleyhissalam) özü də Məhəmməd peyğəmbərin gələcəyini müjdələmişdi. Ona iman gətirib saleh əməl edənlər, sonra Məhəmməd peyğəmbərə də iman gətirərək bu mükafatı qazanacaqlar.

Ayənin sonunda Allah-təala xəbər verir ki, O, zalimləri sevməz. Zalimlər dedikdə, burada ən böyük zülmü edənlər – Allaha şərik qoşanlar və Onun peyğəmbərlərini yalanlayanlar nəzərdə tutulur. Belə insanlar Allahın sevgisindən məhrumdurlar və onların əməlləri də boşa gedər.

Dəvət və ibrət:

Bu ayə bizə gözəl bir müjdə verir: iman və saleh əməl – xoşbəxtliyin açarıdır. Kim Allaha iman gətirib yaxşı işlər görərsə, Allah onun mükafatını heç vaxt unutmaz. Hər bir yaxşı əməl, hər bir xeyirxah iş Allahın dərgahında qorunur və sahibinə qaytarılır. Bu, mömin üçün böyük bir ümid və təsəllidir.

Digər tərəfdən, zülm və haqsızlıq – xüsusilə Allaha şərik qoşmaq – insanı Allahın sevgisindən uzaqlaşdırır. Gəlin, biz də imanımızı saleh əməllərlə bəzəyək, Allahın sevgisini qazanmağa çalışaq və zülmdən uzaq olaq. Çünki Allahın sevgisi ən böyük nemətdir və onu qazanan insan dünya və axirətdə ən xoşbəxt insandır.