Surah Luqman — Aya 34

Ma’anar Kalmomin Ayar:

• As-Sa’ah: Tashin Kiyama.
• Al-Ghayth: Ruwan sama da Allah ke saukarwa daga sama.
• Al-Arham: Madaidaitan uwa (mahaifa) inda tayi ke girma.
• Tadri: Sani ko fahimta.
• Khasir: Mai sani da duk wani abu na boye da bayyane.

Fassarar Ayar:

Lalle ne Allah Shi kadai ne yake da ilmin tashin Kiyama, wanda ba wanda ya san lokacinsa sai Shi. Kuma Shi ne ke saukar da ruwan sama daga sama a lokacin da ya ƙaddara, ba wanda ke iya yin hakan face Shi. Kuma Yana sanin abin da ke cikin madaidaitan uwa, ko namiji ne ko mace, ko mai albarka ne ko marar albarka, da sauran halayensa. Kuma babu wani rai da ya san abin da zai samu a gobe, na alheri ko sharri, na arziki ko talauci, na lafiya ko cuta. Kuma babu wani rai da ya san a wace ƙasa ce zai mutu, a ƙasa ko a teku, a gida ko a hanya. Lalle ne Allah Shi kadai ne ya keɓe da sanin waɗannan abubuwa guda biyar, waɗanda suka ɓoye ga dukkan halittu. Lalle ne Allah Masani ne ga dukkan abubuwa, Mai labartawa ne wanda ya san boyayyun abubuwa da bayyannansu, babu wani abu da ya ɓoye a gare Shi.

Fa’idodin Ayar:

1. Imani da cewa ilmin gaibai gaba ɗaya yana wurin Allah ne kadai, wanda ke nuna girman ikon Allah da cikakken saninsa.
2. Ayar tana kara wa mumini imani da cewa dole ne ya dogara ga Allah a dukkan al’amuransa, domin shi bai san abin da zai faru a gobe ba.
3. Tana tunatar da mutum cewa ya shirya domin mutuwa da tashin Kiyama, domin bai san lokacinsu ba, don haka ya kamata ya kasance cikin taƙawa da aikin alheri.
4. Tana nuna wa mutum ƙarancin ilminsa da iyakancewarsa, wanda hakan ke sa shi ƙara tawali’u ga Allah da neman taimakonSa.
5. Tana ƙarfafa mumini ya riƙa yin addu’a da neman alheri ga Allah, domin Allah ne kadai ke iya ba da alheri da kariya daga cutarwa.