Фатир сүресі — Аят 19

1. Сөздердің мағынасы:

• الْأَعْمَىٰ — соқыр, көру қабілеті жоқ адам. Бұл жерде бұл сөз рухани соқырлықты, яғни тура жолды көре алмайтын, қабылдамайтын адамды білдіреді.
• الْبَصِيرُ — көретін, көзі ашық адам. Бұл жерде рухани көрегендікті, яғни ақиқатты көріп, оны қабылдаған адамды білдіреді.
• وَمَا يَسْتَوِي — "тең болмайды", "бірдей емес" деген мағынаны береді.

1. Түсіндірме:

Бұл аятта Алла Тағала кәпір мен мүміннің, яғни имансыз бен иманды адамның арасындағы айырмашылықтың зор екенін жеткізеді. Олар ешқашан бір деңгейде, бір сатыда тұрмайды. Бұл — дүниедегі және ақыреттегі мәртебелерінің де, рухани күйлерінің де әртүрлі екенін білдіреді.

Аяттағы "соқыр" — тура жолды көрмейтін, ақиқатқа көзін жұмған, иман нұрынан мақрұм қалған адам. Ал "көретін" — Алланың тура жолын көріп, оны мойындап, соған ілескен, жүрегі иманмен нұрланған адам. Бұл екеуі тең емес, өйткені біреуі қараңғылықта адасып жүрсе, екіншісі нұрлы жолмен алға ұмтылады.

Бұл аят жалпы алғанда кәпір мен мүміннің айырмашылығын айқындай отырып, адамды ойлануға, өз жүрегінің көзін ашуға, ақиқатты көруге шақырады. Рухани соқырлық — адамды адасушылыққа, ал рухани көрегендік — тура жолға, яғни иман мен игілікке жетелейді.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Иман мен имансыздықтың арасы — жер мен көктей. Иман адамды нұрға, ал имансыздық қараңғылыққа бастайды.
• Адам баласы өз жүрегінің көзін ашып, ақиқатты көруге, тура жолды тануға ұмтылуы керек.
• Бұл аят бізді рухани соқырлықтан сақтанып, иман нұрымен өмір сүруге шақырады.
• Ислам — адамды қараңғылықтан жарыққа, адасудан тура жолға шығаратын дін. Оны қабылдаған адам шынайы бақытқа жетеді.
• Әр адам өз өмірінде осы екі жолдың қайсысын таңдайтынын ойланып, иман жолын ұстануға ұмтылғаны жөн.