සූරා ෆාතිර් — ආයාත් 19

වචනාර්ථ:

• الْأَعْمَىٰ (අල්-අඅ්මා): අන්ධයා — එනම්, සත්‍යය නොදකින, අවිශ්වාසයේ අන්ධකාරයේ ගැලී සිටින තැනැත්තා.
• الْبَصِيرُ (අල්-බසීර්): පෙනීම ඇති තැනැත්තා — එනම්, සත්‍යය දැක එය අනුගමනය කරන දෘෂ්ටිමත් දෑස් ඇති දැහැමියා.

අර්ථ විවරණය:

අල්ලාහ් (සුභානහු ව තආලා) මෙම උදාර වාක්‍යයෙන් ඉගැන්වූයේ, අන්ධයා සහ පෙනීම ඇති තැනැත්තා කිසි විටෙකත් සමාන නොවන බවයි. එසේම, අවිශ්වාසයේ අන්ධකාරයේ ගිලී සිටින කාෆිර්වරයා සහ ඇදහිල්ලේ ආලෝකයෙන් දෘෂ්ටිමත් වූ මුමින්වරයා ද කිසිසේත් සමාන විය නොහැක. භෞතික අන්ධභාවය සහ දෘෂ්ටිමත් බව අතර වෙනස මෙන්ම, ආධ්‍යාත්මික අන්ධභාවය — එනම් සත්‍යය නොදැකීම — සහ ආධ්‍යාත්මික දෘෂ්ටිය — එනම් ඇදහිල්ලේ ආලෝකයෙන් හදවත බැබළීම — අතර ද අතිමහත් වෙනසක් ඇත. මෙම වෙනස කෙතරම් පැහැදිලිද යත්, එය කිසිදු බුද්ධිමත් තැනැත්තෙකුට සැඟවිය නොහැක. එබැවින්, අවිශ්වාසයේ අන්ධභාවයෙන් පෙළෙන තැනැත්තා සහ ඇදහිල්ලේ ආලෝකයෙන් දෘෂ්ටිමත් වූ තැනැත්තා, අල්ලාහ් (සුභානහු ව තආලා) ඉදිරියේ ද, පරලොව ප්‍රතිඵලයේ දී ද කිසිසේත් සමාන නොවේ.

උපදේශ සහ පාඩම්:

1. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, ඇදහිල්ල සහ අවිශ්වාසය අතර ඇති වෙනස අන්ධකාරය සහ ආලෝකය අතර වෙනස වැනි බවයි. එබැවින් අප සැමවිටම සත්‍යයේ ආලෝකය අනුගමනය කළ යුතුය.
2. අල්ලාහ් (සුභානහු ව තආලා) අපට ලබා දී ඇති බුද්ධිය සහ දෘෂ්ටිය යනු මහත් ආශීර්වාදයකි. එය අප භාවිතා කළ යුත්තේ සත්‍යය සොයා ගැනීමට සහ එය අනුගමනය කිරීමටය.
3. භෞතික දෑස් ඇති නමුත් ආධ්‍යාත්මිකව අන්ධ වූ තැනැත්තාට වඩා, භෞතිකව අන්ධ වුවද ආධ්‍යාත්මිකව දෘෂ්ටිමත් වූ තැනැත්තා උතුම්ය. මක්නිසාද ආධ්‍යාත්මික දෘෂ්ටියයි සැබෑ ජයග්‍රහණයට මඟ පාදන්නේ.
4. අල්ලාහ් (සුභානහු ව තආලා) ගේ ධර්මය වන ඉස්ලාමය යනු අන්ධකාරයෙන් ආලෝකයට ගෙන යන මාර්ගයයි. එය අනුගමනය කරන තැනැත්තාට මෙලොවදී මනසේ සාමය ද, පරලොවදී සදාකාලික සතුට ද හිමි වේ.