Surah Fatir — Aya 19

Ma’anonin Kalmomin:

A cikin wannan aya, babu wata kalma da ke buƙatar bayani na musamman, domin kalmomin a fili suke. Amma ana nufin “makaho” da “mai gani” a matsayin misali ne, ba kawai na jiki ba, har ma na zuciya.

Tafsirin Aya:

Allah Ta’ala yana gaya mana cewa babu daidaito tsakanin makaho da mai gani, kamar yadda babu daidaito a tsakaninsu a zahiri, haka nan kuma babu daidaito a tsakanin kafiri da mumini. Makaho shi ne wanda ya makance daga hanyar Allah, bai ga gaskiya ba, kuma bai bi ta ba. Shi kuwa mai gani, shi ne wanda ya ga hanyar gaskiya ya kuma bi ta. Haka nan kuma, babu daidaito tsakanin duhun kafirci da hasken imani, babu daidaito tsakanin inuwa mai sanyi da iska mai zafi, kuma babu daidaito tsakanin masu rai da matattu. A nan, “masu rai” su ne muminai waɗanda imaninsu ya rayar da zukatansu, “matattu” kuwa su ne kafirai waɗanda kafircinsu ya kashe zukatansu. Wannan misali ne da Allah Ya buga domin a fahimci cewa babu yadda za a daidaita mumini da kafiri a matsayi, kamar yadda babu yadda za a daidaita makaho da mai gani, ko duhu da haske, ko inuwa da zafin rana.

Faidodin da ake samu daga aya:

1. Wannan aya tana nuna mana cewa imani da kafirci ba su daidaita ba a gaban Allah, kuma mumini yana da daraja mai girma a wurin Allah fiye da kafiri.
2. Tana ƙarfafa mumini ya ci gaba da riƙe imaninsa da yin ayyukan alheri, domin ya san cewa aikinsa ba zai ɓata ba a wurin Allah.
3. Tana tunatar da kafiri cewa halinsa ba zai amfane shi ba a ranar lahira, don haka ya kamata ya tuba ya koma ga Allah kafin ya mutu.
4. Tana nuna wa musulmi cewa Allah Ya ba shi hasken imani, wanda shi ne babbar ni’ima, don haka ya kamata ya yi godiya da wannan ni’ima ta hanyar yin aiki da abin da Allah Ya umarta.