Sure Fâtır — Ayet 19

Kelime Anlamları:

• A'mâ (الأعمى): Gözü görmeyen, kör; burada hakikati görmeyen, kalbi kör olan kâfir anlamında.
• Basîr (البصير): Gören, basiret sahibi; burada iman nuruyla hakikati gören mümin anlamında.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, iman ile küfrün asla birbirine denk olmadığını, aralarında hiçbir şekilde eşitlik bulunmadığını beyan buyurmaktadır. Tıpkı gözleri görmeyen bir âmâ ile gözleri gören bir insanın hiçbir zaman aynı seviyede olmaması gibi, kalp gözü kapanmış, hakikati göremeyen kâfir ile iman nuruyla kalbi aydınlanmış, doğru yolu gören mümin de asla bir tutulamaz.

Bu benzetme ne kadar açık ve ne kadar etkileyicidir! Gözü kör olan kişi, güneşin aydınlığını, renklerin güzelliğini, yolların doğrusunu nasıl göremezse; kalbi küfürle kararmış olan kişi de imanın nurunu, hidayetin güzelliğini ve doğru yolu öyle göremez. Mümin ise basiret sahibidir; dünyanın geçici süslerine aldanmaz, âhiretin ebedî hayatını görür, Allah'ın emirlerini idrak eder ve O'na giden yolda emin adımlarla yürür.

Bu âyet, müminlere büyük bir müjde ve teselli kaynağıdır. Çünkü Allah Teâlâ, kâfirlerin dünyadaki geçici imkânlarına, makamlarına ve çokluklarına bakıp da müminlerin ümitsizliğe kapılmaması gerektiğini; asıl değerli olanın iman ve salih amel olduğunu vurgulamaktadır. Kıyamet gününde tartıda imanın nuru, küfrün karanlığından kat kat ağır gelecektir.

Ey iman eden kardeşim! Sen bu âyetten şunu öğren: Sakın kâfirlerin dünyadaki refahı, bolluğu ve gücü seni aldatmasın. Onların hâli, karanlıkta el yordamıyla yürüyen bir âmâ gibidir; senin hâlin ise aydınlıkta yürüyen basiret sahibi bir kimse gibidir. Senin yolun aydınlık, sonun cennettir. Onların yolu karanlık, sonu ise cehennemdir. Bu iki yol hiçbir zaman eşit olur mu? Elbette olmaz!

Öyleyse sen, gözünü ve gönlünü aç; Allah'ın nuruyla bak, hidayet üzere sabit kıl. Çünkü gerçek görmek, gözlerin görmesi değil, kalbin hakikati idrak etmesidir.