سوره صافات — آیه 15

معانی کلمات:

• سِحْر: جادو، کاری که با نیرنگ و خیالانگیزی انجام شود.
• مُبِین: آشکار، روشن و واضح.

تفسیر آیه:

مشرکان و کافرانِ معاند، وقتی دعوت پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوسلم) را شنیدند و معجزات و آیات روشن را مشاهده کردند، به جای پذیرش حق، به انکار و تکذیب روی آوردند و گفتند: «این چیزی که محمد (صلیاللهعلیهوسلم) آورده است، جز جادویی آشکار و روشن نیست.» آنان با این سخن، هم قرآن را که معجزهای جاودانه است، سحر و افسون خواندند و هم دعوت به توحید و معاد را جادویی بیپایه دانستند. این در حالی بود که سحر، امری خیالی و فریبنده است، اما قرآن و معجزات پیامبر، حقیقتی روشن و قابل اثبات بود که عقل سلیم آن را میپذیرد. آنان این سخن را نه از روی تحقیق، بلکه از روی عناد و لجاجت بیان کردند تا مردم را از راه حق بازدارند و راه را بر پیروی از پیامبر ببندند.

فواید و پیامهای آیه:

• دشمنان حق، همواره در برابر معجزات و دلایل روشن، به بهانههای واهی مانند «سحر» و «افسون» متوسل میشوند تا حقیقت را بپوشانند و مردم را گمراه کنند.
• قرآن کریم، معجزهای ماندگار و حقیقتی آشکار است که هیچگاه نمیتوان آن را سحر یا جادو نامید؛ زیرا سحر با عقل و فطرت سالم در تضاد است، اما قرآن با عقل و فطرت هماهنگ است.
• این آیه به مؤمنان میآموزد که در برابر تهمتها و سخنان ناروای مخالفان، صبور باشند و با استدلال و بینش، حقانیت دین خود را ثابت کنند و از دشمنان نهراسند.