Surat As-Saffat — Ayat 95

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَالَ (qaala): ngandika, matur.
• أَتَعْبُدُونَ (ata'buduuna): apa sira padha nyembah?
• مَا (maa): barang kang, apa kang.
• تَنْحِتُونَ (tanhituuna): sira padha ngukir, sira padha nggebug/mbentuk.

1. Tafsir ayat:

Nabi Ibrahim 'alaihissalam ngadhepi kaumé kanthi kukuh lan tatag. Panjenengané banjur ngandika marang wong-wong mau kanthi cara nggugah lan nyacad: "Apa tumindaké sira iki padha nyembah barang-barang kang sira dhéwé ngukir lan mbentuk nganggo tanganmu dhéwé?"

Tegesé, patung-patung lan brahala-brahala iku mau dudu barang kang duwé kuwasa apa-apa. Wong-wong mau sing gawé saka watu, kayu, utawa liyané nganggo tangané dhéwé, nanging kok malah disembah lan dianggep duwé kuwasa. Nabi Ibrahim ngélingaké yèn barang kang digawé déning manungsa iku ora pantes disembah. Sing pantes disembah mung Allah, kang nitahaké manungsa lan nitahaké sakabèhing penggawéné manungsa. Dadi, kepiye bisa wong nyembah barang gawéané dhéwé, lan ninggalaké nyembah marang Allah kang wis nitahaké awaké dhéwé lan sakabèhing lakuné?

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangaké marang kita supaya nggunakaké akal sehat. Barang kang digawé déning tangané manungsa dhéwé ora mungkin bisa dadi sesembahan, amarga ora bisa nggawé apa-apa lan ora bisa nulungi sapa-sapa.
• Kita diélingaké yèn nyembah marang saliyané Allah iku tumindak kang ora ana dhasaré lan ora pantes.
• Nabi Ibrahim dadi tuladha babagan wani ngomong bener lan tatag mbéla tauhid, sanajan ngadhepi kaumé dhéwé.
• Ayat iki nuwuhaké rasa syukur marang Allah kang wis paring akal lan pituduh, supaya kita ora kesasar nyembah barang kang ora pantes disembah.
• Islam ngajak manungsa supaya mung nyembah marang Allah kang Maha Nitahaké, amarga mung Panjenengané kang pantes disembah lan dipasrahi sakabèhing urusan.