Sure Nisâ — Ayet 66

Kelime Anlamları:

• Kütibâ (كُتِبَ): Farz kılınmak, emredilmek, yazılı olarak hüküm altına alınmak.
• Taktülû enfüseküm (تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ): Kendi canlarınızı öldürmeniz (birbirinizi öldürmeniz) anlamında kullanılmıştır.
• Uhrucû min diyâriküm (اخْرُجُوا مِن دِيَارِكُمْ): Yurtlarınızdan, evlerinizden çıkıp göç etmeniz.
• Mâ fealûhü (مَا فَعَلُوهُ): Onu yapmadılar, yerine getirmediler.
• Yûazûne bihî (يُوعَظُونَ بِهِ): Kendilerine öğüt verilen, hatırlatılan şey (Allah'ın emirleri ve Peygamber'e itaat).
• Eşedde tesbîten (أَشَدَّ تَثْبِيتًا): İmanı daha sağlamlaştıran, kalbi daha çok pekiştiren.

Tefsir:

Yüce Allah bu âyet-i kerimede, münafıklık ve zayıf iman hastalığına yakalanmış kimselerin gerçek durumunu gözler önüne sermektedir. Eğer onlara, İsrailoğullarına emredildiği gibi "Nefislerinizi öldürün" veya "Yurtlarınızdan çıkın" diye çok ağır bir emir farz kılınmış olsaydı, içlerinden pek azı hariç hiçbiri bunu yapmazdı. Bu, onların iman iddialarının ne kadar zayıf olduğunu ve Allah'ın emirlerine karşı ne kadar isteksiz olduklarını ortaya koymaktadır. Oysa Allah Teâlâ, kullarına güçlerinin yetmeyeceği yükü yüklememiş, onlara kolay olanı emretmiştir. Bu sebeple müminler, Allah'ın kendilerine ağır yükler yüklemeyip kolaylaştırdığı için O'na şükretmelidirler.

Allah Teâlâ buyuruyor ki: Eğer onlar kendilerine öğüt verilen, hatırlatılan şeyleri —yani Peygamber'e itaat etmeyi, Allah'ın emirlerini yerine getirmeyi— gerçekten yapsalardı, bu onlar için hem dünyada hem ahirette daha hayırlı olurdu. Ayrıca bu itaat, onların imanlarını daha da sağlamlaştırır, kalplerini hakka karşı daha dirençli hale getirirdi. Çünkü iman, sadece dille söylenen bir söz değil; kalbin tasdiki ve organların ameliyle beslenen bir hayattır. Kişi Allah'a ne kadar itaat ederse, imanı o kadar güçlenir ve kalbi o kadar huzur bulur.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize çok önemli bir ders vermektedir: Allah'ın emirlerine karşı gösterdiğimiz isteksizlik ve gevşeklik, aslında imanımızın zayıflığına işarettir. Mümin, Rabbine teslim olmuş, O'nun emrini can-ı gönülden kabul eden kimsedir. Allah'ın emri ne olursa olsun, müminin kalbi itaat etmeye hazırdır. Ancak Allah, rahmeti gereği bizlere kolay olanı emretmiş, bizi zora koşmamıştır. Öyleyse bu büyük nimete şükrederek, emredilenleri severek ve isteyerek yerine getirmeli, yasaklananlardan da kaçınmalıyız. Unutmayalım ki itaat, dünyada huzur, ahirette kurtuluş; isyan ise dünyada sıkıntı, ahirette pişmanlık getirir. Allah hepimizi, emirlerine samimiyetle uyan, imanı sağlam kullarından eylesin.