Suurah Al-Fath — Aayad 7

Macnada Erayada:

• Junuud: Askar, ciidan.
• Caziiz: Adkaade, ka sarreeya, kaas oo aan wax ka adkaan karin.
• Xakiim: Xigmad leh, wax kasta ku sameeya si qiyaasan oo u dhigma.

Tafsirka:

Waxaa u gaar ah Eebbe oo kaliya junuudda (askarta) samooyinka iyo dhulka, kuwaas oo ah Malaa'igta, dadka, jinniga, iyo wax kasta oo uu ku abuuray. Isagaa ugu hawlgashada iyo amarka ku leh, waxa uu ku xoojiyaa kuwa uu doono oo ka mid ah addoomadiisa mu'miniinta ah, isagoo u soo dejiyaa gargaarka iyo nasriga. Eebbe waa Caziiz, lamana adkaan karo, waxba kama hortagi karaan amarkiisa, wuxuuna ka sarreeyaa khalqigiisa oo dhan. Sidoo kale waa Xakiim, wax kasta oo uu sameeyo waa si xigmad iyo qiyaas ku dhisan, wax uu u diro gargaarka ama caddibaadda waa si ku yimid xigmad iyo cadaalad.

Faa'iidooyinka:

1. Iimaanka gargaarka Ilaahay: Mu'inku waa inuu ogaado in guusha iyo gargaarku ay ka yimaadaan Eebbe oo kaliya, isagoo leh junuudda aan la koobi karin. Marka cadowgu ku soo bato, xasuuso in Eebbe leeyahay askar badan oo kuugu filan.
2. Iskhilaafsan la'aanta Eebbe: Caziiznimada Eebbe waxay ku siinaysaa mu'inka xasillooni iyo degganaan, maxaa yeelay wuxuu ogaaday in cadowgiisu karti u lahayn inuu ka adkaado Eebbe, haddii uu Eebbe la jiro.
3. Xigmadda Ilaahay ee dhacdooyinka: Marka ay dhacdo wax aan jeclayn, mu'inku waa inuu ogaadaa in Eebbe uu yahay Xakiim, wax kastana uu ku sameeyo si xigmad leh, taas oo ka dhigaysa inuu ku qanco qadarka Ilaahay oo uu raalli ka noqdo.
4. Dhiirigelinta Jihaadka iyo dadaalka: Junuudda dhulka oo ay ka mid yihiin mu'miniinta dagaallamaya, waxay ku tusinaysaa inay yihiin askarta Eebbe, isagaana uu ku xoojin doono, taas oo ku kordhinaysa geesinimada iyo himilada.