ሱረቱ አል-ማኢዳ — አንቀጽ 14

የአንቀጹ ትርጉም፦

«ከእነዚያም "እኛ ክርስቲያኖች ነን" ካሉት ሰዎች ቃል ኪዳናቸውን ወሰድን። ከተገሰጹበትም ነገር ድርሻቸውን ተረሱ። በመካከላቸውም እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ ጠላትነትንና ጥላቻን አስገባን። አላህም ይሠሩት የነበረውን ነገር ሁሉ ወደፊት ይነግራቸዋል።»

፩) የቃላት ማብራሪያ፦

• ሚሳቅ (مِيثَاق)፦ ቃል ኪዳን፣ ጥብቅ ተስፋ ወይም ውል ማለት ነው።
• ነሱ ሒዘ (نَسُوا حَظًّا)፦ «ድርሻቸውን ተረሱ» ማለት የተላለፈላቸውን ትምህርት ቸል ብለው ትተውታል ማለት ነው።
• አግረይና (أَغْرَيْنَا)፦ «አስገባን»፣ «ቀሰቀስን» ወይም «አንዳች እንዲጣበቁ አደረግን» ማለት ነው።
• በግዳእ (بَغْضَاء)፦ ጥላቻ፣ የልብ ጠላትነት ማለት ነው።

፪) የአንቀጹ ትርጓሜ፦

አላህ በዚህች አንቀጽ ውስጥ ስለ ክርስቲያኖች ሁኔታ ይነግረናል። እነሱ ራሳቸውን «እኛ የመሲሑ (የኢየሱስ) ተከታዮች ነን» ብለው ጠሩ፤ ነገር ግን እነሱ በእውነት የኢየሱስ ተከታዮች አልነበሩም። አላህ ከእነሱም እንደ እስራኤል ልጆች ሁሉ ጥብቅ ቃል ኪዳን ወሰደባቸው፤ ይኸውም ነቢያቸውን እንዲከተሉ፣ እንዲያግዙትና እንዲደግፉት ነበር። ነገር ግን እነሱ ሃይማኖታቸውን ቀይረው፣ የተላለፈላቸውን ትምህርት ድርሻ ትተው አልሠሩበትም። ልክ አይሁዶች እንዳደረጉት ሁሉ።

በዚህም ምክንያት አላህ በመካከላቸው ጠላትነትንና ጥላቻን እስከ ትንሣኤ ቀን ድረስ አስገባ። እነሱም እርስ በርስ ይጣላሉ፣ ይተላለፋሉ፣ አንዱ ሌላውን ይክዳል። ይህ የመከራከርና የመጋጨት ሁኔታ እስከ ትንሣኤ ቀን ይቀጥላል። በመጨረሻም አላህ በትንሣኤ ቀን ይሠሩት የነበረውን ሁሉ ይነግራቸዋል፣ በሠሩትም ሥራ ይቀጣቸዋል።

ይህ አንቀጽ ለእኛ ታላቅ ትምህርት ይዟል፦ አላህ የሰጠውን ቃል ኪዳንና ትምህርት ቸል ብለን ብንተወው፣ መካከላችንም መጣላትና ጥላቻ ይመጣል። ነገር ግን የአላህን ቃል አጥብቀን ብንይዝና በእርሱ መሠረት ብንኖር፣ አላህ በመካከላችን ፍቅርንና አንድነትን ይሰጠናል። እስቲ ልባችንን ለቁርአን እንክፈት፣ ትምህርቱንም በተግባር እንቀይስ፤ ይህ ለዘላለም ደስታና ሰላም የሚያደርሰን መንገድ ነው።