Surja El-Maide — Ajet 27

Kuptimet e fjalëve:

• Nebeu (نَبَأَ): Lajm i madh dhe i rëndësishëm.
• Kurban (قُرْبَانًا): Çdo gjë që afron te Allahu, si kurbani i kafshëve apo dhurata për hir të Zotit.
• Tukubile (تُقُبِّلَ): U pranua prej Allahut me mëshirë dhe kënaqësi.

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed, tregojuni atyre që të kanë smirë nga bijtë e Izraelit lajmin e dy bijve të Ademit, Kabilit dhe Habilit, me të vërtetën e plotë. Kur të dy ofruan një kurban për t'u afruar te Allahu, Allahu e pranoi kurbane prej Habilit, sepse ai ishte i devotshëm dhe i sinqertë në veprën e tij, ndërsa nuk e pranoi prej Kabilit, sepse ai nuk ishte i devotshëm dhe i mungonte sinqeriteti. Atëherë Kabili, nga smira dhe zilia, i tha Habilit: "Unë do të të vras ty!" Habili, me urtësi dhe qetësi, iu përgjigj: "Allahu nuk e pranon kurbanin prej askujt, përveçse prej atyre që e ruajnë veten nga gjynahet dhe i binden Allahut me devotshmëri. Ti nuk je prej të devotshmëve, prandaj kurbani yt nuk u pranua."

Mësimet dhe dobitë nga ajeti:

1. Smira (hasedi) është sëmundje e rrezikshme e zemrës, e cila i shtyn njerëzit në vepra të liga, madje deri në vrasje. Prandaj, muslimani duhet të largohet nga smira dhe të kërkojë mbrojtje te Allahu prej saj.
2. Pranimi i veprave te Allahu nuk varet nga pasuria apo pozita, por nga devotshmëria dhe sinqeriteti në zemër. Prandaj, le të përpiqet secili prej nesh që veprat e tij t'i shoqërojë me takva (devotshmëri).
3. Njeriu i devotshëm, kur përballet me kërcënime dhe padrejtësi, përgjigjet me urtësi dhe durim, duke ia lënë çështjen Allahut, sepse ai e di se Allahu është Gjykatësi i Drejtë.
4. Ky ajet na mëson se feja jonë është fe e vërtetë dhe e drejtë, e cila i bën thirrje njerëzimit që të largohet nga urrejtja dhe dhuna, dhe t'i drejtohet bindjes ndaj Allahut dhe ruajtjes nga gjynahet.