Sure Mâide — Ayet 70

Kelime Anlamları:

• Mîsâk: Sağlam, kesin ve bağlayıcı sözleşme, antlaşma.
• Tehvâ: Arzulamak, istemek, nefsin meyletmesi.
• Ferîkan: Bir grup, bir kısmı.

Tefsir:

Allah Teâlâ bu âyet-i kerîmede, İsrailoğulları'na verilen büyük nimetleri ve onların bu nimetlere karşı nasıl nankörlük ettiklerini bizlere haber vermektedir. Yüce Allah, onlardan Tevrat'ta kendisine ibadet edeceklerine, emirlerine itaat edeceklerine ve göndereceği peygamberlere iman edeceklerine dair sağlam ve ağır bir söz almıştı. Ardından da bu ahdi hatırlatmaları ve onları doğru yola iletmeleri için peygamberlerini birbiri ardınca gönderdi.

Fakat İsrailoğulları, verdikleri bu sözü bozdular. Onların derdi hakikati bulmak değil, kendi nefsî arzularını ve dünyevî çıkarlarını korumaktı. İşte bu yüzden, kendilerine gelen her peygamber, onların hoşlarına gitmeyen, nefislerinin arzulamadığı ilahî hükümler ve gerçeklerle geldiğinde, o peygambere karşı düşmanca bir tavır takındılar. Kimi peygamberleri yalanladılar, kimi peygamberleri ise zalimce katlettiler. Zekeriyyâ ve Yahyâ aleyhimesselâm gibi nebîleri şehit ettiler; Îsâ aleyhisselâm'ı yalanlayıp ona iftira attılar ve Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem'e de iman etmeyerek onu inkâr ettiler.

Bu âyet, biz ümmet-i Muhammed için çok önemli bir uyarı ve ibret tablosudur. Nefislerimizin hoşuna gitmeyen hakikatler karşısında nasıl tavır alacağımız, imanımızın gerçekliğini gösterir. Unutmayalım ki iman, nefsin arzularına değil, Allah'ın rızasına tabi olmaktır. Bir Müslüman, âyet ve hadislerde emredilen bir husus nefsine ağır gelse dahi, "İşittik ve itaat ettik" diyerek teslim olmalıdır. Çünkü kurtuluş, hevâ ve hevesi terk edip ilahî vahye sarılmaktadır. Allah'ın dinine uymak, nefsimizi değil, Rabbimizi memnun etmekle mümkündür. Bu vesileyle Rabbimizden, bizleri peygamberlerin izinden giden, hakka teslim olan kullarından eylesin.