სურა ალ-მაიდა — აია 70

თქვი (ო, მოციქულო): «ჰეი, წიგნის ხალხო! თქვენ არ იქნებით ჭეშმარიტებაზე, სანამ არ შეასრულებთ თორას, სახარებას და იმას, რაც ჩამოგევლინათ თქვენი უფლისგან [ყურანს]». მაგრამ ბევრ მათგანს ის, რაც შენზე ჩამოევლინა შენი უფლისგან, მხოლოდ კიდევ უფრო უმატებს თავგასულობას [ცოდვებში გადაჭარბებას] და ურწმუნოებას. ამიტომ ნუ იდარდებ ურწმუნო ხალხის გამო (რომ ისინი არ აღიარებენ შენს მოციქულობას).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ირწმუნეს, და ისინი, ვინც (მანამდე, სანამ ალლაჰმა კაცობრიობას თავისი ბოლო მოციქული გამოუგზავნა) იუდაიზმს მისდევდნენ, და საბიელები [ისინი, ვინც დაბადებიდან ბუნებრივ რწმენაზე არიან და არ მისდევენ რომელიმე განსაზღვრულ სარწმუნოებას], და ქრისტიანები — ვინც მათგან ირწმუნებს ალლაჰს და უკანასკნელ დღეს და კეთილ საქმეებს გააკეთებს, მათზე არ იქნება შიში (აღდგომის დღეს), და არ იქნებიან დამწუხრებულნი.

და მათ [ისრაელის შთამომავლებმა] იფიქრეს, რომ არანაირი გამოცდა არ იქნებოდა. ამიტომ დაბრმავდნენ და დაყრუვდნენ [ჭეშმარიტების მოსასმენად]. შემდეგ, როცა მათ სასჯელი შეეხოთ და ალლაჰს მონანიებით მიმართეს, ალლაჰმა მიიღო მათი მონანიება. შემდეგ კი, როცა ჭეშმარიტება უკვე ნათელი გახდა, მათგან ბევრმა კვლავ დაბრმავდა და დაყრუვდა. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ხედავს იმას, რასაც ისინი აკეთებენ.

უკვე ურწმუნონი გახდნენ ისინი, ვინც თქვეს: «ჭეშმარიტად, ალლაჰი არის მესია, მარიამის ძე». ხოლო მესიამ თქვა (თავის ხალხს): «ო, ისრაელის შთამომავლებო! ეთაყვანეთ მხოლოდ ალლაჰს — ჩემს უფალს და თქვენს უფალს!» ჭეშმარიტად, ვინც ალლაჰს თანამოზიარეს დაუყენებს, მას ალლაჰი აუკრძალავს სამოთხეს. და მისი საბოლოო თავშესაფარი იქნება ცეცხლი [ჯოჯოხეთი]. და არ ეყოლებათ უსამართლოთ დამხმარეები.