Suurah Al-Maa'idah — Aayad 79

Macnaha Erayada:

• لَا يَتَنَاهَوْنَ: uma arag midba midka kale kuwa xun xun, yaanay isku joojin.
• مُّنكَرٍ: waa waxa diinta iyo caqligu xumaantiisa aqoonsan yihiin.
• فَعَلُوهُ: oo ay sameeyeen oo ay ku dheehdeen.

Tafsiirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku warramaysaa Banii Israa'iil (Yuhuudda) iyo xaalkoodii xun, waxayna sheegaysaa inay ahaayeen dad aan isku joojinayn falalka xun ee ay sameeyaan. Markuu qofkoodii sameeyo dambi ama shar, kuwa kale oo ay ahayd waajibkooda inay u diidaan oo ay ka reebaan, ayaa aamusay oo aan waxba ka qaban, isagoo sii wadi kara dambigiisa iyagoo oggol. Ma ahayn oo kaliya inay ka aamusaan, ee waxay sii dhiirigelinayeen kuwa dambaaba inay sii wadaan xumaanta.

Markaas ayaa Eebbe ku yidhi: "لَبِئْسَ مَا كَانُوا يَفْعَلُونَ" — waxa ay aad u xun tahay waxa ay samaynayeen oo ah ka aamuskooda xumaanta iyo ka joojin la'aantooda dadka. Falkoodan oo ah dayacaadka amarka wanaagga iyo ka reebista xumaanta, ayaa ahaa sabab ugu xaq uga baxay naxariista Eebbe, waxayna ku mudnaadeen lacanadda (habaar) iyo cadhada Eebbe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo Aayadda:

1. Waa waajib in la isu waaniyo oo la isku reebo xumaanta — Muslimka waa inuu u bixiyo walaalkiisa waano markuu arko dambi, isagoo si qurxoon oo xikmad leh ugu reebaya, ma aha inuu aamusee oo iska indho tiro.
2. Aamusnaanta xumaanta waa dambi wayn — Qofka aamusay oo aan ka reebin dadka xumaanta, wuxuu la wadaagayaa dambiga kuwa sameeya, haddii uu awood u leeyahay inuu ka reebo.
3. Bulshada waxaa ku halaaga dayacaadka amarka wanaagga — Marka bulshadu ay ka joogsato is-waaniyeynta, waxay ku dhacdaa cadaab Eebbe, sidii ay u dhaceen Banii Israa'iil.
4. Is-waaniyeyntu waa astaanta bulshada wanaagsan — Bulshada Eebbe ku raalli yahay waa mid ku taagan amarka wanaagga iyo ka reebista xumaanta, taasoo keenta naxariis iyo barako.
5. Qofka dambiilaha ah waa in loo naxariistaa oo loo waaniyaa, ee aan laga fogaanshoon — Ujeeddada ka reebista xumaantu waa in la saxo qofka, ee ma aha in la ceebeeyo ama la dulleeyo.