Sure Mâide — Ayet 79

Kelime Anlamları:

• Yetenâhevne: Birbirini nehyetmek, vazgeçirmek, engel olmak.
• Münker: Dinin ve aklın çirkin gördüğü, yapılması haram olan kötü iş, günah.
• Lebi’se: Ne kötüdür, ne çirkindir (zem ifadesi).

Tefsir:

Bu âyet, İsrailoğulları’ndan bir topluluğun içler acısı halini gözler önüne sermektedir. Onlar, işlenen kötülükleri ve günahları görüyorlar, biliyorlar; fakat birbirlerine engel olmuyorlar, kimse kimseyi uyarmıyordu. Günah işleyenler açıktan günah işliyor, diğerleri ise sessiz kalıyordu. Bu sessizlik, onların bu kötülüklere razı olduklarını gösteriyordu. Oysa bir toplumda kötülük yayılıp da kimse ses çıkarmazsa, o toplumun helâke sürüklenmesi kaçınılmazdır.

Âyetin sonunda Yüce Allah, bu davranışı şiddetle kınamakta ve “Ne kötü bir iş yapıyorlardı!” buyurmaktadır. Bu kınama, sadece günah işleyenlere değil, aynı zamanda günahı görüp de sessiz kalanlara, engel olmayanlara yöneliktir. Çünkü iyiliği emredip kötülükten sakındırmak, müminlerin üzerine vacip olan bir görevdir. Bu görevi terk etmek, toplumun manevi çöküşüne zemin hazırlar.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize çok önemli bir ders vermektedir: Bizler, çevremizde işlenen kötülüklere karşı duyarsız kalamayız. Gördüğümüz bir yanlışı, güzel bir üslupla, hikmetle ve yumuşaklıkla düzeltmeye çalışmalıyız. Unutmayalım ki, “Kim bir kötülük görürse onu eliyle değiştirsin; gücü yetmezse diliyle değiştirsin; buna da gücü yetmezse kalbiyle buğzetsin.” (Müslim) Kalben buğz etmek, imanın en zayıf derecesidir. Bizler, ümmet-i Muhammed olarak, iyiliği emredip kötülükten sakındırma görevini hakkıyla yerine getirmeye gayret etmeliyiz. Bu görevi ihmal eden toplumlar, Allah’ın rahmetinden uzaklaşır ve perişan olur. Allah hepimizi bu bilinçle yaşayan kullarından eylesin.